tag:blogger.com,1999:blog-81721809895903874882011-07-08T19:01:54.808+02:00Kalem ve Nun;iki dostun eseri...Kalem ve nun simdi yureklerde yusuf meyli..."Bir hayalimiz var" dedik once;ferman yazdik.Mürekkepler sicrayacak satirlara ve hayata ait ne varsa, dile gelecek sayfalarca.Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-29415556177514380262009-12-28T23:09:00.000+01:002009-12-28T23:10:32.985+01:00<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Günlük mü olmuşlardı yoksa hayatlar</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Günlük mü olmuşlardı ruhumuza süzülen ruhlar</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Günlük mü olmuşlardı sen ömrünü yanaştırırken</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgiler eksik biraz bu günlerde</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Yeni günler doğuyorsa da sevgisiz</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgi varsa da günlük özel paketlerde..</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Çok okudum şiirim geldi şu saatlerde</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Ne kadar okusak yetmiyor günler de azalıyor ve senelerde</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Ama anlamaklık bitmiyor</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Anlayamamaklık gitmiyor</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İnceden inceye yağmur yağdı</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İncelmedi sokaklar</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Yağdı yağmur ruhlarına insanların</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İncelmediler</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İncittiler</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Devam ettiler</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Durmadılar</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Hayatları kurallara bağladılar</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Kalıp sözcükleri vardı</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Kalıp görüntüleri</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Kalıp görüntülerini kalıp mekanlara çekip kalıp sözcükler fısıldadılar kulaklara</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Kalıpları kırılasıcalaştıramadıklarımızdan mısınız</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Her insan farklıydı</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Farklı olmalıydı</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İnsandı o</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">İnsan.dı.</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Sevgili günlük</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">Böyle işte…</span></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><o:p><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></o:p></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:Times New Roman;">28.12.2009 23:57:44</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-2941555617751438026?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-75702983775667168492009-12-28T23:07:00.000+01:002009-12-28T23:09:11.799+01:00<span style="color:#993399;">"çok hızlı gidiyorsunuz, ruhunuz geride kalıyor" diyor bir kızılderili reisi, Loreena güzel Kanadalı, hadi bana en güzel Kelt ezgilerini sun, hadi hiç susmasın sesin.. gizemlerinin düğüm olmuş saçlarını çözelim tek tek, sen söyle, susma sakın ben dinlerim.. sen söyle.. susma sakın. susarsan düşerim, seni dinlerken öyle bir büyülenmişim ki bu karanlık Kelt ormanında.. yürümüşüz bir uçurumun kenarına.. görmemişim. sen göremezdin ki zaten. gözlerin yok. sözlerin varlığınca gözlerini çalmışlar, yerine binler tane sözlerini koymuşlar. Loreena on dakikalık mı saltanatı var huzurun bu kemanlar eşliğinde yoksa? ama susma, nolur susma, düşerim, düşlerim !! düşerim.. düşeri.... düşer... düşe.. düş. !<br /><br />ben de yeniden oynat a basarım nolcak canım <img border="0" alt="Dil çıkaran" src="http://www.edebiyatturkiye.com/forum/Smileys/default/tongue.gif" /> sonsuza dek söyle güzel Kanadalı <img border="0" alt="Gülümseme" src="http://www.edebiyatturkiye.com/forum/Smileys/default/smiley.gif" /><br /><br />mor kır üzerindeki ay ışığından şeritte yürüyebilirim bu tuşa bastıkça, bu tuşa bastıkça düşlerim ve sen en güzel hikâyeyi yazarsınız kitabımda, mümkünü olsa silinmesen kulaklarımdan, mümkün mü? Keşke ve muhtemelen ve hatta kesinlikle sesin bir umutsuzluktan umuda doğru eleğimsağmasında bana en mor ışık oyunlarıyla gelecektir. tekrar yürüt. hayâl ne kadar morsa, sen o kadar morsun benim için. dünya o kadar mor. sen bordonun en koyusu can alıcılıkta tupturuncu bir kadifesin, kadife kesenin ağzı açıldıkça mor mürekkebleri saçılan bir hayâl hokkası görürüm düşümde. öyle de serin ki bu hayâlden Kelt ormanı, öyle de hayâl ettiğim gibi şimdi. Ağaçlar dizlerine kadar eğilirler sesinin rüzgârlığında saygılarından.<br /><br />seviyoruz değil mi Loreena, tüm çocukları seviyoruz biz ırk dil ve de din ayrımı yapmadan. her çocuk fıtrat üzre doğar değil mi Loreena? müzik de evrenseldir, anlatmak istediklerimiz de evrenseldir. evrensel bir evren olacak değil mi hayâlini kurup gerçeğini yaşayacağımız. olsun ben beklerim. sen yeter ki susma, ben senle sen şarkı söylerken bu uçurum diplerinin en derinlerine adım atarcasına gözlerimi kapatmadan gelirim. yeter ki susma, sen susarsan ben düşerim, düşlerim !! düşerim.. düşeri.... düşer... düşe.. düş. !<br /><br />rüzgâr sesini kıskanacağından hoşa gitmek için melodiler üfleyecek kulağıma, ben ona aldıracağım mı sanıyorsun.. ay ışığı ve göl beraberce mor ışık oyunları düşleyecekler bana, rüzgâr beni düşlerimin içinde kandırabilir mi sanıyorsun?.. ama nolur, nolur sen yeter ki susma.. susarsan biliyorsun, düşerim...<br /><br />eşkiya adamlar dünyaya hükümdar olmayacak değil mi Loreena, highwaymenlerin ismi ters tepmiş düşüklük ve düşkünlüklerinde biz düşlerimize sahip çıkacağız.. düşlerimizsiz düşeriz çünkü biliyorsun ve de sen susarsan eğer.. ben.. düşerim, düşlerim !! düşerim.. düşeri.... düşer... düşe.. düş. !<br /><br />tekrar yürüt !<br /><br />susma sen.. yoksa..<br /><br />.<br /><br />nûrusiyah.<br /></span><br /><span style="color:#993399;"></span><br /><span style="color:#993399;">14 Aralık 2009, 05:56:06</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7570298377566716849?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-88942772655923461942009-12-28T23:03:00.001+01:002009-12-28T23:07:07.689+01:00<span style="color:#009900;">?: orası neresi<br />n: burası bi "çocuk"<br />..<br />n: ve bi çocuğun uyanışı böyle başladı<br /><br />uyandırmaz mısın beni tekbaşa yattığım kabuslarımdan<br />uyandırmaz mısın beni sakinliğimi koruyamadığım dava yaptıklarımdan<br />uyandırmaz mısın beni "onları yeni baştan yaşanacak bir zamana getirdiğim" haksızlıklarımı bağırmalarımdan<br /><br />sen bilmezsin dünyanın en kırılgan varlığı olabilir bir çocuk<br />sen bilmezsin inceden inceye yağmurlar yağarken şehre<br />sen bilmezsin o en ayrıntılı heykeli yontma çabasındadır<br /><br />ondan kabusa yatar<br />ondan sakinliğini koruyamaz<br />ondan bağırır<br /><br />ondan pişmanlıkları vardır<br /><br />sen bilmezsin..<br /><br />?: orası neresi<br />n: burası bi "çocuk"<br /><br />uyandırmazsan gelme<br />uyandırmaz mısın?<br /><br />kulaklarımda çalınan bir zarif prens ezgisidir "yaşamak"<br />kulaklarımda çalınır mısın?<br /><br /><br />Rahman'ın rahmeti üstüne,<br />üstüne nûr yağsın zarifoğlu,<br />nûr kulaklarında ezginle "yaşasın",<br />yağsın şehre inceden inceye yağmur,<br />zarifoğlu.</span><br /><span style="color:#009900;"></span><br /><span style="color:#009900;">28 Aralık 2009, 20:05:34</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-8894277265592346194?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-27689249422922484052009-11-27T14:11:00.003+01:002009-11-27T14:19:29.876+01:00<em><span style="color:#663366;">evvelen; hayırlı kurbanlar, bayram gibi ve kurban olunası..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;"></span></em><br /><em><span style="color:#663366;">ahiren;</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">yakınımdakilerin uzağımda olduğunu her an hissedebiliyorum artık, insan.. çok uzak.çok</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">sen.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">o.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">içerdekiler.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">dışardakiler.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">dışra ve taşra'dakiler..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">+ra yönelme eki bağlamında 4 ana ve 4 ara yöne bakan tüm yönlerde</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">insan olduğunca anlaşılmaz ve anlayamazlığımızla yaşayagidiyoruz</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">tüm şahıs zamirlerim uzak bana artık</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">"uzak ihtimal" birinin seni anlayabilirliği ve benzerinde senin onu anlayabilirliğin</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">anlaşamazlığınız mübarek olsun her an değişen hissiyât ve fikriyâtlar ekseninde..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">ben seni böyle mi tanıdım..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">ah ! ben seni mi tanıdım "sen"i mi tanıdım..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">kim kimi ki acaba?</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">-babacım, hadi kızım benim.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">geliyorum.</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">burada biter bir düşünememe süreci daha..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">-bu olmadı..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">dedi içreden bir ses</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">olmadı harbiden be</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">olmadı..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">değişedurduk anlayamaz olduk..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">kitaplarımla bırakın beni desem..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">mi?</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">sonra dışrada yağmurun sözlüksel anlamını bilip de kokusunu dahî algılayamayanlarca olmak var?</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">kelebek ne okumuş olup da renklerini ayırt edemeyenelrce olmak var?</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">yazarın kaderi dedi hoca;</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">yaşamı feda etmek</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">"ölü"lere verilen kelimelere hamd olsun</span></em><br /><em><span style="color:#663366;">kelimeler ölmeye mahkûm şimdi..</span></em><br /><em><span style="color:#663366;"></span></em><br /><em><span style="color:#663366;">adios !</span></em><br /><em><span style="color:#663366;"></span></em><br /><em><span style="color:#663366;">ps: farkındaysan değişim'de takılmışlığım var.. hepimiz adına..</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-2768924942292248405?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-46891026296054961192009-11-03T01:46:00.005+01:002009-11-03T02:28:32.018+01:00<span style="color:#990000;">hayırlı akşamlar sevgili karîlerim*</span><br /><span style="color:#990000;">sabaha karşılar veyahut hayır ile..</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">ayaklarımızın sürüklediği mekanlarda hayatlarımızın sürtüştüğü insankişileriyle yapılan sohbetlerden bir kelam eyleyeceğiz bu akşam/sabaha karşı</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">dolanmalar,durmalar, illa dışarı çıkalım demeler,illa dışarı çıkmalar,ayakların aniden geçilmiş gidilmekte bir dükkan önüne geri geri gitmesi,dükkan sahibi ile dalınan bir sohbet denizi,neyse ki tüpümüz yanımızda idi...</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">hasılı;</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">... kızım bir gün Ankara'da okurken sınıflarındaki bir çocuğun ismini söyledi "baba bu çocuk yahudi mi diye" "ismi şu an hatırlayamıyorum; ama çocuk Ermeni idi" "kızımın da bir hocası var Türk-Ermeni arşivlerini inceliyor; çocuğun adını görünce anlamış Ermeni olduğunu odasına çağırmış, niyeti Ermenice öğrenip arşiv okumak."</span><br /><span style="color:#990000;">hoca: bana Ermenice öğretir misin?</span><br /><span style="color:#990000;">çocuk: ben Ermenice bilmiyorum ?!</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">...</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">sorunsallarım:</span><br /><span style="color:#990000;">1. bu kendini unutuşu kendimize uyarlarsam biz de ben Osmanlıca bilmiyorum, ben Tanzimat romanı bilmiyorum, ben Ermeni ilişkileri hakkında fikir yürütemiyorum, ben okumuyorum, ben Kur'an-ı Kerim " 'ikra " demesine rağmen "oku"muyorum..............</span><br /><span style="color:#990000;">mı diyoruz biz de.. !? fe-la-ket</span><br /><span style="color:#990000;">kendi-mizi kaybetmişiz..... kendi-iz'imizi....</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">2. Türklük bilincinin böylesi.. kendini Ermeni değil Türk hissetmek..</span><br /><span style="color:#990000;">söyleşi devamı ile;</span><br /><span style="color:#990000;">bir gün bu Ermeni asıllı Türk abinin küçük kardeşi ilkokulda iken okulda kavga çıkmakta</span><br /><span style="color:#990000;">çocuk: sen Türk değilsin Ermenisin</span><br /><span style="color:#990000;">küçük kardeş: hayır ben Türküm !</span><br /><span style="color:#990000;">yaka bağır yırtarak bir kavgadan sonra küçük kardeş eve gelir anneye babaya sitemkâr ve de hüsranla:</span><br /><span style="color:#990000;">-Ben Türk değilmişim öyle mi !?!!</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">dükkansahibi amcanın deyişi ile</span><br /><span style="color:#990000;">çocuğun hayalleri yıkılmıştı !</span><br /><span style="color:#990000;">yıkılan gerçekler, yıkılan hayaller, iç-lenen insanları dış-ladığımızdan içlenmeleri......</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">sorunsallarım:</span><br /><span style="color:#990000;">3.çocuktan al haberi.. çocuktan al genelgeçer kabullerin yansıma siluetlerini.. çocuktan al, al mor renkleri barındırmayan sade alan ve veremeyen zihniyetlerin bizden neler aldığını. çocuktan al alan olsa ismi ne olur bekir olsa ne beh dedirten bağrıntılarıma hamile cümleleri. çocuktan al, evet çocuktan al artık böyle faşizan ve yakışıksız.. diyecekkelambulamadımartıkyüzümü buruşturdumyetermi hissiyatları !! al bunu çocuktan ki ağaç yaşken eğilir, evet eğilmeyen bir nesil dileğimiz; bu eğim başka türlü bür eğim deyimimizde..</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">dükkansahibiamca devam eder;</span><br /><span style="color:#990000;">Ermeni Abi'den devamla;</span><br /><span style="color:#990000;">evet Ermeni idim; fakat kardeşim Ermeni okulu varken İstanbul'da Türk okuluna gidiyordu. Evet, Ermeni idim; fakat Ermenice bilmiyordum, annem babam da doğru dürüst bilmiyordu. Evet, Ermeni idim; fakat Kilise'ye gitmiyorduk, Cami'ye de gitmiyorduk.</span><br /><span style="color:#990000;">Dükkansahibiamca dedi ki:</span><br /><span style="color:#990000;">-öyle 2 arada 1 derede kalmışlar işte</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">ama ben sadece ... diyebiliyorum bu söze</span><br /><span style="color:#990000;">...</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">Dükkansahibi amcadan devamla:</span><br /><span style="color:#990000;">Bir Ermeni asıllı kiiden duyduğunu duydum ki:</span><br /><span style="color:#990000;">-Tek hayalim subay olmakTI</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">dilimizde -Di, -Ti kullanımlı geçmiş zaman eki</span><br /><span style="color:#990000;">bir şeyin sonlandığını, sonlanırken görüldüğünü, görmek için yaşamak gerektiğini, rivayet değil hikaye olduğunu, yaşananın; hayat hikayesinden bir sahife olmuşluğunu ve dahî tekrarî kullanımla bir sona ermişliği vurgular. bitmiş, sona ermiş. hayali, gerçeği olamamış. insanlarınöncehayalleriylesonrahayatlarıylaoynamayabaşladılarküçükkenbaşkalarınınoyuncaklarınızorbacakırançocuklarbüyüdüklerinde,öncehayallerimizisonrahayatlarımızıkırdılar !!</span><br /><span style="color:#990000;">ama ben bunu bilinçakışı ile değil bilinç ile söyledim dur tekrar edeyim bilinçlice !</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">insanların önce hayalleriyle sonra hayatlarıyla oynamaya başladılar, küçükken başkalarının oyuncaklarını zorbaca kıran çocuklar, büyüdüklerinde önce hayallerimizi sonra hayatlarımızı kırdılar !!</span><br /><br /><span style="color:#990000;">. . .</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">nun mürekkeb yetersizliğinden köşedeki mürekkeb istasyonuna gider; e araba benzinle hokka mürekkeble çalışıyor (:</span><br /><span style="color:#990000;">mürekkeb denli siyah kalasınız bu şekilsiz dünyada</span><br /><span style="color:#990000;">siyahın hikayesini hatırlar mısınız</span><br /><span style="color:#990000;">ufakken renklerle ilgili bir hikayede okumuştum ki;</span><br /><span style="color:#990000;">her kuş renksizmiş bir gün ormana boya küpleri gelmiş, her kuş beğendiği kübe girmiş.. karga hepsini beğenmiş ! her renge girmiş ! her renk birbirine karışmış ! karga siyahlaşmış !</span><br /><span style="color:#990000;">siyah kalın efendim</span><br /><span style="color:#990000;">her renk güzeldir çünkü</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">selam saygı hayırlı sabah...</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">eyvallah rengarenk bir siyahlıktan</span><br /><span style="color:#990000;">ee.. her şey zıddı ile kâim.imiş</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">nun</span><br /><span style="color:#990000;">mim</span><br /><span style="color:#990000;">vav</span><br /><span style="color:#990000;">hemze</span><br /><span style="color:#990000;">ayın</span><br /><span style="color:#990000;">gayın</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">ve annem bu günün gecesinde der ki:</span><br /><span style="color:#990000;">-seni o dükkana bir şey çekti</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">nunsa içinden:</span><br /><span style="color:#990000;">-bakalım o "şey" beni daha nerelere çekecek...</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;">mim</span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;"><em>*unuttum mu sandınız işaretiii</em></span><br /><span style="color:#990000;"><em>kâri: okuyucu</em></span><br /><span style="color:#990000;"><em></em></span><br /><span style="color:#990000;"><em>sorunsal 1: Osmanlıca bilmiyoruz !</em></span><br /><span style="color:#990000;"></span><br /><span style="color:#990000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-4689102629605496119?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-69575677661399022802009-11-01T21:37:00.005+01:002009-11-03T00:50:55.989+01:00<span style="color:#666666;">"Kafka için zevk, hep tek kişiliktir. Korkuları da öyle. Hep kendi kendiyle korkar, ve hep kendi kendisiyle zevkeder Kafka. O en az kendisi kadar yalnızdır çünkü!" Dücane Cündioğlu</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">Denize girmek yerine hakkında yazılan damlaları yalamaya devam eden bir kıyı olan benden.</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">Zevk tek kişilikti, korkularımız tek kişilikti; öylesine kendimize aşıktık ki karşımızda bize aşk olarak sunulan zat-ı muhterem dahi tek kişiliğimizin bir yansıması olarak zihnimizdeki gölgeler dünyasından fırlayagelmişti; kendi varoluşunun dışında, bizim zihnimizin ona yükledikleri ile.. omzunda camdan hayallerimizi kırmamak adına bir tomar görev ve ödev sorumluluğu ile bize ce-e diyordu.. </span><br /><span style="color:#666666;">Kelimelerimin tasmalarını saldım, haydi olanca doğallığınla gezin asfaltlarına yağmurlar düşen bu kentte.. Nasıl da bir tezat içinde şu an yağan doğal durum ile benzersiz yapaylık asfalt. Modernizmin doruğunda doğallık arayan insan kişisi, yağmurdan sonraki toprak kokusunu yağmurdan sonraki asfalt kokusu ! na tercih etmek zorundalığı ile bir tezat içinde yaşıyor. Şöyle ki.. Kaybedilen toprak sevgi-linin vasf-ı şahanesi, asfalt ise senin sevgiliye yüklediğin binumum görev dahi ödev ki zavallı-yı gönül-dem'inin bundan haberi bulunmamakta.. yağan yağmurlar da dilediğince yağsın artık sen alamassın ki toprağın güzel ve doyurucu kokusunu... sana olanca yapaylığı ile rengi de içini karartacak -her davranışa farklı anlam yükleyeceksin ya tatmin olmayacaksın bu yüzden için kararacak ona delalet hıhı evet- asfalt yapaylığı kalacak işte.. hadi kokla koklayabilirsen !</span><br /><span style="color:#666666;">kendimizi bu denli sevmekten ne zaman vaz geçeceğiz</span><br /><span style="color:#666666;">birini ne zaman gerçekten sevebileceğiz</span><br /><span style="color:#666666;">ona alışmadan, her an değişebileceğini yok saymadan; değişen şeye alışamassın o değiştikçe sevginde de değişimler olmaz mı; eski tavrını severken bir akımla etkilenip fikirleri değiştiğinde alıştığın sevgi-liyi sevmeye devam etmek senin yüklediğin bir yapış yapış asfalt kılıftan ibarettir. değişen fikirlerce değişmiş olan sevgi-liyi aynı zannetmek nasıl bir halet-i ruhiyye olsa gerektir? Bundan mütevellid uçlarını açık bırakmalı kanalların, özgürlüklerine uzanan iplerini kısaltıp kesmemeli göğe uçan uçurtmaların belki de.. belki'si fazla bir şekilde. belki'yi çıkarıp evetöyledirhıhı demeli belki de !</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">İçsel döküntülerimizin ardında korkularımız ve zevklerimizi düşünmeye çalışabiliriz</span><br /><span style="color:#666666;">düşünmek ve çalışmak</span><br /><span style="color:#666666;">aynı anda hem fikriyyat hem eylem !</span><br /><span style="color:#666666;">bunun imkansızlığına dair bir yazı okumuştum</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">"Ne yapmayı düşünüyorsunuz?"<br />Bu soru karşısında Heidegger biraz duraklar ve şöyle der:<br />— "Hem düşünmek, hem yapmak, bir soru içinde tam iki fiil birden! Bu benim için çok fazla!" (Jose Pablo Feinmann'ın "Heidegger'in Gölgesi" kitabından, bir iki müdahaleyle...)</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">şeklinde bir makale cümleler grubu yapıştırabiliriz buraya yine Dücane Hoca'mdan</span><br /><span style="color:#666666;">buyrula, düşünüle.. ?!</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">en az kendisi kadar yalnız olmak !</span><br /><span style="color:#666666;">ama dolduramayacağım kadar içine gömülünmüş bir yaşantı bu...</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">saatlerce konuşup birçok ortak yan bulunup üzerine yıllarca laklak edilebilen insanlar içindeyken, değişen fikriyatlar, okunan kitaplar, görülen filmler ve şehirler ve yaşantılar ile değişen insanın varlığı..</span><br /><span style="color:#666666;">artık konuşamamalar</span><br /><span style="color:#666666;">daha da fecisi</span><br /><span style="color:#666666;">konuşmalar ve yadırgayabilmeler</span><br /><span style="color:#666666;">ah o yaftalamalar</span><br /><span style="color:#666666;">lanet olası yaftalamalar ve sınırlandırmalar ve sınıflandırmalar hele !</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">en yakınların en uzaklara düşmesi</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">insanın sade kendine düşmesi böyle olunca</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">ve her değişene mukabil insanın kendinin de değişegelmesi ile kendisi kadar yalnızlık içinde yaşamak.</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">acıların da yalnızca sana ait;</span><br /><span style="color:#666666;">gören göz, hisseden hissetme organı sana ait zinhâr; ortak kelimelerin bir faydası yok bu durumda. beraber akıp giden zamanların gelmeyişine inat senin o zamanı kovalamaktan, nefesinin içine bir bıçakça saplanarak ruhunu acıtması da yalnız sana ait.. gidenin gelmeyişinin oluşturduğu ilmik ilmik gidenlerden örülmüş halka geçmekte boynuna, dikkat et bir dengesizce davranışla üç ayaklı sandalyen daha fazla dayanmaz.. dedi bir şarkı da üç ayaklı sandalye diyen çocuk..</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">korku, acıyı çağrıştırmış zihnime.</span><br /><span style="color:#666666;">demek ki korkularımın gerçekleşeceğine dair korkularım ve düşüncesi ile dahi acıyor oluşlarım var.. var düşün ki korkularımdan korkmamaya çalışmak için neler yapıyorum; kendini korkularının olmuşluğuna alıştırmak bu eylemlerin birincili.. olmadan ! ölmeden öldürmek.. ah bir de bu üç ayaklı sandalye üzerinde canbazlık edeceğime ona bir ayak takmaya çalışsa idim..</span><br /><span style="color:#666666;">bir Şebnem Ferah şarkısı fon olur geceme.. "daha iyi olmaz mıydı??" diye sordu kadın bana şarkı boyunca. hıhıevetöyle.</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">tekkişilikbir yazı okudunuz</span><br /><span style="color:#666666;">devamı yoğun yalnızlık istilası içindeki bireyce, adı üstünde bir ve yalnız olan ey'ce getirilmek istenmemiş, sevgili ey uyumak istenci ile uzaklaşmıştır</span><br /><span style="color:#666666;">selamet üzerimize olsun</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">eyvallah !</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;"><em>sevgi-li vurgusu ekte, adı üstünde, çorbası tasta hastadır hasta ehem..</em></span><br /><span style="color:#666666;"><em>vurgusu ek ve ismi ayırmaya muktedir olan sevgili "-" ayıracı ile ayrıldığına mukabil; bir gönüldaş, bir yol refiki, bir baba, bir abi, bir annecik, bir enyakındost vs olabilme yetisinde kıssa-yi kelam sevgi verilmiş her bünye-yi mahlukattır</em></span><br /><span style="color:#666666;"><em>sevgi-lerimle...</em></span><br /><span style="color:#666666;"><em>nun (:</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-6957567766139902280?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-3028982125109349732009-10-30T01:43:00.007+01:002009-10-31T00:35:19.689+01:00<span style="color:#cc0000;">gece..</span><br /><span style="color:#cc0000;">nefes alma köşesi bir balkon..</span><br /><span style="color:#cc0000;">solunan oksijen molekülleri ciğerime giderken duyumsadığım kömür kokusu</span><br /><span style="color:#cc0000;">kış hoş geldin</span><br /><span style="color:#cc0000;">Rabbim evsizlere merhamet göster. Sen, Merhametlilerin En Merhametlisisin</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">kömür kokan bir gece bana duyurdu ki</span><br /><span style="color:#cc0000;">dışarıda yaşam devam ediyor</span><br /><span style="color:#cc0000;">çok şükür ki</span><br /><span style="color:#cc0000;">kömür yerine barut da kokluyor olabilirdim</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">Rabbim, barut koklayanlara merhamet et. Şüphesiz Sen, Merhametlilerin En Merhametlisisin</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">Her şey için hamd olsun ki ben bilmem Sen bildirtirsin, bana doğruyu bildirt.</span><br /><span style="color:#cc0000;">"Ey akıl sahibleri" nidana ve Sana layık eyle ki bizler Senin elçin Muhammed Aleyhissalam'ın kardeşleri biz.. kardeşliğe layık, içtiğimiz and ve rüyada verdiğimiz söze layık, bizi şereflendirdiğin din-i mübin-i İslâm'a layık</span><br /><span style="color:#cc0000;">olabilelim</span><br /><span style="color:#cc0000;">amin</span><br /><span style="color:#cc0000;">amin</span><br /><span style="color:#cc0000;">amin</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">acizliğimi algıladığım bir vaktin içsel püskürmesini yaşadığım günlerin ardından sakınlerken, kendimi delirmiş bir ırmağın sakinleyip kumullarını bir düzlüğe bıraktığında hissettiği gibi hissediyorum. isteğim bıraktığım kumulların çamur değil alüvyon olması</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">varoluşsal tefekkürseller ve dahi nolur okumasal eylemlerle birlikte ingilizcesel çalışmalar, dünyaya karşı kesilmemiş ilgi ile beraber ahiret bilinci koyacağız puzzle mize Rabbimizden doğru parçayı dopru boşluğa koymayı dileyerek</span><br /><span style="color:#cc0000;">cümleten mübarek olsun</span><br /><span style="color:#cc0000;">gece hayr,</span><br /><span style="color:#cc0000;">niyet amel akıbet hayr efem</span><br /><span style="color:#cc0000;">hayr olsun !</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">içimdeki anarşiste inat azbuçuk bir redakte edilmişliği vardır</span><br /><span style="color:#cc0000;">oysa ki hücrelerin dahi çeperleri, midemizin dahi zarı, soğan gibi tefekkürseli na-mümkün bir organiğin de olduğunca... ve dahi yediğimiz içtiğimiz elimizde iken onların midemizde toplaşıp bir asitçe sarılışları mukabilken.. nedir bu düzen istemeyiş ruhumda bilemedim.</span><br /><span style="color:#cc0000;">gene de yazıda düzen istemeyişim neticesinde direndiğim redakte ye direnmemi az buçuk kırıp bir iki kelamı düzeltmişliğim vardır</span><br /><span style="color:#cc0000;">her birey bir düzene muhtaçtır</span><br /><span style="color:#cc0000;">zira</span><br /><span style="color:#cc0000;">bir soğan ! dahi içimdeki anarkoyu, zarı ile susturmakta kavi bir delil teşkil eder</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">çepe(r)çevreleniş ve düzen ile ilgili bir yazımızı redakte edip yayınlayacağız inşaallah</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">selamet üstümüze ola !</span><br /><span style="color:#cc0000;">eyvallah !</span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-302898212510934973?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-79011368989762686412009-10-07T04:31:00.003+02:002009-10-07T04:39:14.778+02:00<span style="color:#cc66cc;">bazı yerlerde sessiz kalmanın ve sakinliğin pasiflik olduğunu fark edemeyen, duyarlılıkların karşısında duyarsız kalan insanlar olacaktır. oysa onlar sakinliği "marifet" ! zannedip susarlarken dilsiz şeytan olabilirler !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">senin boğazından geçmezken lüks lokantalarda yenen yemekler, sen onları yerken terlerken yiyemeyenleri düşünmekten, malı götürenler olacaktır. sen bu numaraları yeme !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">sen bilincin kapalıyken mor diye aldığın nike çandadan dolayı morarırken gidip cafcaflısını alabilir kişiler, oysa cafcaf senin aldığın haftalık karikatür dergisinin adından başka bir şey değildir !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">çocuk kalışınla dalga geçebilir. kapitalist düzene ayak uydurmuş para sevdalıları, para kazanma amaçlarını sorgulamazlarken kalkar senin kurtlar aleminde köylü kalmak isteyişlerini sorgularlar ! lan .. öhöm benim dinim bana senin dinin sana !! ben dışarıda antiamerikanyacı içeride sermaye kölesi olmak istemiyorumsa nasıl, içeriden saf saftirik biraz da çizgifilm sever ve de yalnızlığı ve de sırt çantasının o morarmayanını takıp omzuna kare kare göreceksem istanbul'u, hala çocuksam yani.. dışarıdan kocaman ev annesi, iş kadını, binumum anlamını senin koyduğun benim anlamım olmayan beni anlamlandırma çabalarına özne olamam senin !! benim bir anlamım var zaten, anlamım amacım ! bana kendi anlamlarını yükleme !! bir bireye 2 beyin olmaz ! meşrebime bırak seçimlerimi, ne doğru ne değil kul bilmez Rab cc. bilir !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">ve büsbüyük koskocaman karfurlarının alt mahallesi "alt tabaka" ?! ya ait evlerden oluşuyorsa, balkonlarından siyah siyah izler atak yapıyorsa kırmızı boyaları akmış beyaz-pembe olmuş binalara sokaklarında kontra atak yapan ayakkabısız belki.. çocukları olan evlerse bunlar ve bu hiç bir şeyse ilerlerken nur karfurun aslan ağzının dibinde midesine sinmek üzere gördüğü iki aile varsa büsbüyük koskocaman bir arsada eskileri çöpleri dökükleri kırıkları toplayan. nurunsa dökülen omzu kırılan onuruyken bu gevurların büsbüyük dükkanının yanındaki büsbüyük yoksulluk karşısında ve büsbüyük boş arsada minnacık kız çocukları ellerindeki torbalara başkalarının çöplerini kendilerinin yenilerini dolduruyorlarsa !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">kola içmiyorum diye bi amca tüm sınıfın önünde bu bayan kola içmiyo da soralım bakalım niye içmiyomuş dedikten sonra lafı iktidara getiriyosa ben iktidarmışım gibi beni barım barım bağırtıyosa sınıfta ben amerikanya karşıtıyım kardeşim içmiyiveriyim o kireçsökücü maddeyi kireç miyim ben dedirtiyorsa beni "iktidar" zanneden zihniyetine olan nefretimi gözlerimden göremeyerek !!</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">"yavrum sana baskı yaptılar mı??" diye soruyorsa bir tane çok yakın bir tane yakın bir tane tanımadığım kadın aynı anda ! sen bir ayet-i kerimeyi üzerinde taşımaya niyetlenip ev?! ine gittiğinde, bana baskıyı şu an siz yapıyosunuz teyze ben daha çocuğum sen ne diyosun ya milletin yanlışları yüzünden benim doğrumda neden yanlış arıyosun önyargılarını atom bombaları parçalasın inşaallah !! dedirtiyosa</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">ve geçenin bi körü gene benim içime sevgili Tarık Tufan kaçtıysa</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">ve gecenin nurunda <bu>ben gene susamıyosam</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">sevgili Tark Tufan'ın sevgili bi "bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse" başlıklı sevgili "kekeme çocuklar korosu" kitabının bir güzide sahifesinde buyurduğunca;bilin ki, bir kez daha kaybetmişizdir.</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">dipdipnotlar düşmüşüm ben bu son cümleye; </span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">son cümlesini başından okudum ben bu öykünün, olmaz oyun bozuldu.. hati sen oku baştan bana öyküyü, senin sesinden dinlemek istiyorum; son cümlesi "kazandık" olsun hem de senin sesinden ve orada gözlerime düşen yakamozlar olacaktır zaferden. zafer gloria victory yaşasın kpds bilinç akma dur beri !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">mim</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">ve insanlar başkalarına baktıkça kendilerine baksalar</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">bi de baktıklarının elalem olduğunu görseler</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">herkes kendi önünü süpürse diyorum ben mahalle tertemiz olacak</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">bir de kıskançlık, kendini kanıtlama çabası, insanlara yaptıklarını duyurmadan yaşayamayanlar, işte yükselme hırsı, eğleniyorum vakit geçiriyorum zanlı dedikodu kahkahaları ilgili bağırtılarım var da sesim kısıldı artık, benim bizim oranın papazı ile aramdaki fark; o sabırlı !</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">selametle</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">mim valla bu defa cidden hakkaten bak</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7901136898976268641?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-49075041980675983742009-08-28T15:26:00.008+02:002009-08-28T15:43:17.409+02:00<span style="color:#999999;">.hiç.</span><br /><br /><br /><span style="color:#009900;"><em>olamadık..</em><br /><em>kirli fikirlerimiz dolaştı beynimizde</em><br /><em>beyinden kalbe giden her yolu işgal etti pis güçler,</em><br /><em>bombardımanlardaydı kötülük timleri iyilik şehirlerine</em><br /><em>fitne haset kibir gurur füzelerinden yakıcı hisler temas etti masum tenlere...</em><br /><em>olamadık..</em><br /><em>Mesnevideki eşektik birer</em><br /><em>sırtına kitaplar yüklenmiş, içleri kıymetli bilgilerle süslenmiş.. taşıyıcılardık.</em><br /><em>o kitaplar olamadık..</em><br /><em>taşıyan anlamayan uygulayamayan sadece taşıyan eşekler olduk</em><br /><em>kitap gibi susamadık</em><br /><em>eşekleri gibi bağırdık olanca insaniyetsizliğimizle dembedem</em><br /><em>bunu bize yakıştırdı kimileri</em><br /><em>görmeden içimizisisliydi hava şartlarımız</em><br /><em>göremezlerdi bizi....</em><br /><em>Şems-i Tebrizice Mevlana Hazretlerinin kitaplarını suya atamadık bir Mevlana olamadık iç iklimimizde baharı getiren fiiller eden..</em><br /><em>Mesnevideki derviş değildik birer</em><br /><em>hırkasının içine çekilen bahar günü ve orada gördüğünü söyleyen esas baharı..</em><br /><em>neydi ki dışarıda gördüğün gül bülbül akarsu hoş hava..</em><br /><em>sıcak rüzgarlar eserdi iç iklimimizde yoğun bombardımandan oysa</em><br /><em>kötülük timleri bombalardı iyilik şehirlerimizi</em><br /><em>fitne haset kibir gurur füzelerinden yıkımlarla yıkılırdı</em><br /><em>biraradalık paylaşım tevazu sakinlik evleri...</em><br /><em>birer "herşeyi ben bilirim lan !! " dıkbirer "ben yaptım abicim !! " dik</em><br /><em>birer "ben" dik sonra "BEN" olduk...</em><br /><em>bir türlü olamadık</em><br /><em>hiç olamadık..."hiç"ken...</em><br /><em>bilemedik..önce kendimizi....</em><br /><em>kendimizi bilemeyişimizce Rabbimizi</em><br /><em>ölemedik...</em><br /><em>ölmeden önce..</em><br /><em>öldüremedik o sarmaşık gibi gülü saran, boğan, nefes aldırmayan, öldüren "ben"imizi...............</em><br /><em>yazdık yazdık çizdik...</em><br /><em>kustuk sayfalarca kinimizi</em><br /><em>yazdık yazdık çizdik iğrendik kendimizden</em><br /><em>düşünmedik kendimize ne ettiğimizi</em><br /><em>birer "ben bilirim lan !! ben yaptım abicim !! ben ve BEN hep ben yine BEN" yine yeni yeniden her dem .....</em><br /><em>birer esfel-i sefilin mi....</em><br /><em>birer melesef...</em><br /><em>esefler duyduk düşünmeye kalktığımızda</em><br /><em>çokca düşünmeyi erteledik yaşamıyormuşcasına</em><br /><em>çokca düşünmedik</em><br /><em>fakat çocukca düşündük her defasında</em><br /><em>birer olamadıktık..</em><br /><em>birer olamadım değildik ama asla !!</em><br /><em>o kadar da kabullenmemdik</em><br /><em>fakat</em><br /><em>birer sevemedim</em><br /><em>birer beğenmedim</em><br /><em>birer banane lan</em><br /><em>birer fısır fısır fısır dık</em><br /><em>o kadar da ...</em><br /><em>kirli ellerimiz vardı edebi e den kaybetmiştik...</em><br /><em>dilimizin ise kirlilik sınırında alarmı kırmızıya çalmıştı</em><br /><em>yüksek dozda öldürücü seviyede kirlilik vardı dil şehri semalarımızda</em><br /><em>nice yaşayanı öldürmüştük</em><br /><em>nice yaşadığımız dil de ölürken</em><br /><em>dil kırmızıyken tazeliğinden</em><br /><em>alarmı kırmızıya dönünce kirliliğinden</em><br /><em>dil kararmıştı kinliliğinden</em><br /><em>süveyda kalmamacasına terk etmişti kırgın ve de bitkin, yorgunca..</em><br /><em>süveyda karalığını sevdasından alırdı oysaki</em><br /><em>bu karalık kin bombasıyla düşmüştü dil şehrine debir kara kaçarken böyle kararmıştı dil şehri</em><br /><em>süveyda gider kin düşerken gönle...</em><br /><em>birer keşkeydik</em><br /><em>birer ama yapacaktımdık</em><br /><em>birer özür dilerim dik</em><br /><em>birer tövbe ki ne tövbeydik</em><br /><em>birer bozup bozup gelendik o tövbeleri binlerce kez</em><br /><em>ne olursak olalım yeterki gidelim...</em><br /><em>gidiyor muyuz ??</em><br /><em>biliyor muyuz ??</em><br /><em>ölüyor muyuz ??</em><br /><em>oluyor muyuz ??</em><br /><em>b miz kalmamıştı ahir zamanda</em><br /><em>halbuki sır b de altındaki noktada</em><br /><em>süveyda bir nokta</em><br /><em>sır süveyda</em><br /><em>sevdik mi süveyda-veş</em><br /><em>insanı sevdik mi Yaratanından...</em><br /><em>yoksa kin bombardımanı ve göz yaşı gazları ile yaktık mıkara süveydaları....</em><br /><em>olamadık</em><br /><em>işgal başarı ile sonuçlandı</em><br /><em>beden ülkesinin her şehri başarı ile yağmalandı kötülük timlerince</em><br /><em>kirli bedenlerdik dolaşan</em><br /><em>fikirler eller diller beller bedenler</em><br /><em>kapkara</em><br /><em>yağmalanmış</em><br /><em>kötülük timlerinin sancakları asılmış</em><br /><em>bu bir zafer alameti</em><br /><em>kaybederken insan insanlığını</em><br /><em>budur nişanesi...</em> </span><br /><span style="color:#009900;"></span><br /><span style="color:#999999;">919<br />1:11<br /><br />güzel zamanlama için teşekkür ederim Rabbim </span><br /><br /><span style="color:#999999;">...hicabsal problerimiz hicab oldu gerçekle aramızakara kara güneşlikler astık güneşin karşısına...</span> <br /><p><hicabsal></p><p><strong></strong><hicabsal></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-4907504198067598374?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-10561201203523264032009-03-09T12:31:00.005+01:002009-03-09T21:33:18.480+01:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">malzemesine harç arayan bireyin -kendim- adlı binasını inşa süreci</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">her birey biraz evdir...</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">*kimi virane<br />*kimi tepe başında yalnız bir kulube<br />*kimi küme halinde çatısı akan kapısı kırık evler</span></em></strong><strong><em><span style="color:#009900;"><br />*kimi deprem bölgesinde yıkıntılar içerisinde dimdik duran sağlam temelli yüksek katlı bir apartman<br />*kimi bir grup yüksek katlı dimdik duran sağlam temelli apartman...</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;"> *virane, yıkılıp yeni bir inşa sürecine girmesi gerek bir bina türüdür.. viran olmuştur binalığından eser yoktur.. nedir ne değildir anlaşılmaz bile.. ne çatısı vardır ne bacası ne kapısı vardır... ev, bina.. ne olduğu belli değildir.. ne oluğunun farkına acilen varmalı kendini var etmeli ve o etmelidir !!<br /> *yalnız bir kulube ise akın akın gelecek yabani domuz sürülerine karşı direnci malzemesinde bulamayacak ve akınların sayısı ile şiddeti arttıkça viraneleşecektir..<br /> *bu yalnız kulubeden daha zavallı olan şey varsa o da küme halinde bulunan fakat çatısı akan ve kapısı kırık evlerdir.. yalnız kulube yıkıldığı anda sadece kendi binasını yok edecekse, bu bir grup bozulmaya yüz tutmuş bina yanyana oluşları cihetiyle yıkılışlarında birbirlerine değmek veyahut titreşimler yaymak sureti ile çökerlerken diğerlerinin de çöküşünde etkili olacaklardır.. açık kapılarından içlerindeki değerli hazineleri talan etmek isteyen hırsızlar içlerine dolacak, ellerindeki balyozları binanın kalbi olan kolonlarına saplayacak bir kolon düşerken bağlatılı olduğundan diğer kolonları da düşürecek böylece binayı yıkacak ve yıkılan bina yanındaki binayı o da diğer yanındaki binayı domino taşları gibi düşüren etmen olacaktır.. ha düşürmez.. yarattığı sarsıntı ile huzursuz eder........<br /> *deprem bölgesinde yıkıntılar içerisinde dimdik duran sağlam temelli yüksek katlı bir apartman diğer misallere nazaran en sevimlileridir. olanca yıkıntı içerisinde müteahhitinin özenli davranışı ile sağlam harç ve malzemeden bina edilmiş, temeli kaliteli kalın demirlerle desteklenmiş, kolonlarının içi doldurulmuşur. bu hususiyetleriyle kendisi sağlam bir bina olmuş ve dış etmenlerle yıkılan diğer binalar gözlerinin önünde birer canlı ders olarak duruken o doğru inşa edilmişliğin sembolü olarak dimdik kalmıştır. bunda elbet diğer binaların yanında bulunmasının fakat çok içinde olmamasının da payı büyüktür. çünkü devrilen şey bir devrilmeye domino taşlarındaki yakınlıkla birbirine çok girift binalarda diğer binaları da devirecektir...<br /> * lakin tüm örnekler içersinde en sevimlisi şudur ki; bir grup yüksek katlı dimdik duran sağlam temelli apartman... bu apartmanların bir evvelki apartmanımızdan farkı sadece domino kadar yakın Fizan kadar uzak olmamayı kendi temellerini bu cihette atabilmeye başarabilmiş olmalarıdır. yükseklikleri ile içlerinde kolonlarına balyozla vurup hazinelerini gasp eden hırsızları çıkartmamış; sıcak, mutlu yuvalar kurdurtmuş, sağlam atılan temel demirleriyle kararlılıklarını kendi oluşumlarının en başından itibaren damarlarında var kılmış, içi dolu kolonları ile ayakta kalabilirliklerini sağlamlaştırmış ve kaliteli malzemeleri ile parçadan bütüne birer sağlam eser olagelmişlerdir. en önemlisi birbirleriyle iken birbirlerine çarpıp diğerlerini de yıkamayacak kadar güzel yerlere inşa edilmişlerdir yıkılmamaları için sağlam inşa edilirlerken...</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">*dost, onu yıkacak kadar içinde, onu anlamayacak kadar dışında olmamalı<br />*dost, onu talan değil imar etmeli; imar ederken kendi de imar olmalı</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">*birey, oluşumunu gerçekleştirmeye çalışırken malzemesini iyi malzeme seçmeli; fast-food müzik karnını ağrıtacaksa popüler diye o müziği yememeli, okutturdukları kitap beynini bulandıracaksa ödevdir diye okumamalı !! kendi oluşumunu ona huzur veren, onu anlatan, duyarlılıklarını kuvvetlendiren müzikler ve kitaplar ile desteklemelidir...<br />*birey, yıkılmamak ve yıkmama için çabalamalı<br />*birey, sonluda sonsuzu aramalı<br />sonsuzdan geldiğinin sonsuza gideceğinin idrakiyle...</span></em></strong><br /><br /><br /><br /><em><span style="color:#999999;">" inşaallah derse yakaran</span></em><br /><em><span style="color:#999999;">inşa eder Yaradan.........."</span></em><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">demiş Senai Demirci hocam. ikrar ile sükut eder inşaallah derim inşa'm için</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">hayırlara vesile olsun</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">bembeyaz kağıda damlayan bir NuN lekesinden..<br />"mim . "</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">AŞK iledir ki NaR, NuR olur... //Celaleddin-i Rumi Hz.//</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">AŞK olsun...</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-1056120120352326403?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-72067572382048829802009-03-05T21:11:00.004+01:002009-03-05T21:22:41.014+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SbA0gkwTw9I/AAAAAAAAABQ/_IKt173twxA/s1600-h/streetcar_2001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309801694896571346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SbA0gkwTw9I/AAAAAAAAABQ/_IKt173twxA/s320/streetcar_2001.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><em><span style="color:#3366ff;">Dolmuslarin arka koltugunda unutulasim var.. terliklerimle,yolumun bittigi bir eve varmak istiyorum. Tesadüf(!) bu ya,o evde de sevdigim insanlar var. yolum varivermis öyle farketmeden,ativermis rüzgar beni oralara. Rüzgarin sirtina binip ucmak istiyorum. hayallerin can yakislarindan degil,gökyüzünü cigerime doldurmak istedigimden sirf. Ben bu isi dumanlanmadan da yapabiliyorum<br />Köhne bir köy var adi kirklara ellilere karisan. O köyde cok mutlu insanlar var. aslinda o köyün insanlarinin hepsi cok mutlu. O insanlar tüm kolayliklarin getirdigi zorluklardan uzakta yasiyorlar cünkü. O köylerin insanlari mutlu cünkü hala birbirlernin kapilarini destur var mi diyerek caliyor evin erkekleri.. destursuz cinler bile ugramiyor o köyün cikmazlarina. Dedim ya,adi kirklara karismis..<br />Yillar var ki,tütününe sarmadi kimse beni. Cigerinde birikmedim kimsenin. Söküp atamadi kimse icinden beni. Yillar var ki, sigaranin dumanina sarilip gümrükten gizlice giremedim sinirlara,asamadim yollari.. gidemedim.. ellere karistim simdi herkes gibi..yillar var ki,saklayamadim ezgilerimde sevgilmi..<br />Kül vakitlerinden birinde bir dumanda boguldum. Derin derin soludum. Dumana hapsoldum. Kül tabaginda zaman ufalaniyordu,ben dumanlarda boguluyordum. Dumandan kactikca yüzüme vuruyordu,kül vakitlerin birinde ben,icmeden sarhos olmaktan bile korkuyordum..<br />Deniz hasreti vurdugunda kiyilara,kumsallar cakiyor aklimda. Kumsalda adamin biri „yan kalbim yan“ yazmis.. diger tarafta ise isimler var kalp icinde yazan. Dizinde bir adam o kadinin. Hangi sarkiyi söylüyor olabilir ki? Mevsimsiz acan papatyalar gibi isildiyor gözleri. Konusuyor adam „kacamazssin sevdadan“.. deniz hasreti vurdugunda kiyilarima,bir türkü saliveriyorum. Mavi gözü bol olan soyu yabanci irkin herhangi birine denk gelecek diye korkuyorum.<br />Kendine küskün bir günün aglamaktan baska caresi yoktur haline. Ahmaklari islatacak kadar yagar yalnizca. Ben sirilsiklam olurum. Herkes ahmak olmamak icin semsiyelerini kullanirken,ben üstümün basimin yagmur kokmasi icin,ahmak olmayi göze alirken,buralara düsen yagmurlarin,ardindan toprak kokusu birakmasi... nasil bir umutsuzluk bürür o zamanlar beni,ben bile anlayamiyorum..<br />Bahar kokuyor bebeklerin elleri. Baharlarla gelip bu dünyaya katilan o kücük bedenlere bakiyorum da,dünyanin bile hala umudu var.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7206757238204882980?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem -.-http://www.blogger.com/profile/13218982910694546616noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-19270751513766749182009-03-02T16:50:00.006+01:002009-03-02T17:11:49.360+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SawEceAz11I/AAAAAAAAABI/zbCUmBAwr2A/s1600-h/secret_garden.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308622947902281554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SawEceAz11I/AAAAAAAAABI/zbCUmBAwr2A/s320/secret_garden.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;color:#ccccff;"><strong>Nakaratini bir türlü söyleyemedigim o sarkiyi,gün boyunca dinlemelere mahkum ettim kendimi. Isyanim miydi kendime,ya da serzenis,icimdeki en belirsiz hisse. Tozlanmis ve rafa kaldirilmis,artik kullanilirligi yitirmis herhangi bir sey... fakat can yakan bir sey..bir fotograf..maziden kalma..ya da bir mektup.. yine maziden...asilda bir hayat var orda. Kabullenmekten korktugum..söylemekten cekindigim bir sarki var,nakarati canimi yakarken,üst üste dinlemekten kacinamadigim bir türlü. <em>Acinin en büyük mizrahi üc harfle</em> sadece gönlüme firlatilmisken,kan akti mi akacak mi diye beklerken dahasi,her türlü olacak seye karsi,kendimi hapsediyorum bu sarkida. Sözlerinde arayislarimin en belirgin yankisi cinlamasa,ve umursamazligin en kaypak duygusu,bunca etkili olacagini sanmiyorum yarama... morfinlenmis duygularimin,ahvelimdeki yersizligi,canimi yakar oldu cok fazla. Sesli haykirabilseydim bu sarkiyi..o nakarati söylemekten böylesi cekinmeseydim ve <em>o mizrak</em>...bana asilda hic batmadi ki..ben asilda <em>o mizrak</em> yüzünden hic kanamadim ki.. peki ya neden? Korkunun adini mizrak koydum. Kendimden korkar oldum. Elinde gökyüzünün varligindan bahsedecek adamlari duymaktan cekinir oldum... kacar oldum ötelere,yalniz yürür oldum bu yollarda cokca... hapsettim kendimi bu nakaratini haykirarak söyleyemedigim sarkilara..hapsettim kendimi korkularima. Yalnizligimi ortak ettim yagmurlarima. Cok sevdim,damlalari,damlalarda bogulmayi,söyleyemedim. Cok istedim,seviyordum diyebilmeyi,diyemedim. Ben,kendi kendimi kanattim. Bunu kendime ancak ben yapabilecekken,ruhumu sunmaktan korktum morlardan bahsedecek olan birine. Öyle korktum ki,kiracagindan beni,ayaklarima halatlar takmaktan asilda,öyle korktum ki,kendimi kendime mahkum ettim. Bunu ancak kendime ben yapabilirim. Kis,baharin kucagina birakirken kendini,yagmur damlalari düserken yere,kirletmek icin kendilerini,bu idami izlemeyi seciyorum elimde kahvemle.</strong></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;color:#ccccff;"><strong>Cam kenarinda perdesini yarilamis kiz gökyüzüne bakiyor usulca. Halime mi agliyorsun diye soruyor bulutlara.damlalar yere düsüyor. Damlalar camur oluyor. Damlalar,kirleniyor. Bulut,infaz diyor.. iste o <em>üc harfli mizragin infazi</em> da,tam damlalarin ardindan dogan günesin oldugu yerde gerceklesiyor. Yaz kizim,<em>askin infazi</em>,yüreginde gerceklesiyor...</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-1927075151376674918?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem -.-http://www.blogger.com/profile/13218982910694546616noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-81434007305292282462009-02-28T23:19:00.006+01:002009-03-01T00:05:18.718+01:00<div><div><br /><em><strong><span style="color:#6633ff;">huzurları yok mu anne??</span></strong></em></div><em><strong><span style="color:#6633ff;"><div><br />--ablacım merkeze bugün geliyosun di mi??<br /><br />cevap sessizlikti zira hazırlanmaktaydım bile o an kardeşimle buluşacaktım kafamda henüz kendime de dillendirmediğim güzel fikirler geziyordu, evvelce bir gezecektim kendikendime tabağımdaki sevmediğim yemek misali yemeye/yaşamaya zorlandığım şehrin tadına varmaya çalışarak.sevmeiğimden yemediğim bu yemek acı, mayhoş, tatlı.. gelebilirdi bir tadına bakacaktım.ahirinde kardeşimle buluşacaktım.. bakalım bakalım..</div><div><br /><br />çarşı aliş-verişi<br />hayatıma renk sokma çabası dahilinde cart mavi alınan giysiler<br />portakalcı teyzenin öğrenci halime istinaden ezik portakal koyma girişimi //öğrenci ezik midir bu bir paradoks mudur??//<br />öğrenci yhali biten kontör ve sadece ablacım yurdun önündeyime telefoncu amca tarafından 450bin alımıyla kazıklanış // 2 etti, aynı delikten 2 kere sokulmuyozdur inşallah hadis üzre..<br /></div><div><br />kahvaltı<br />ablanın çikolata, kardeşin sigara krizi<br />film alış-verişi<br />kitap soruşturuşu<br />otobüse biniş...<br />yola çıkış dervişce gene..<br />otobüste hoş tevafuklar<br />iyi insanlar var</div><div><br /><br />yolculuk istikameti : izmit huzur evi<br /></div><div><br />elimizde çikolatamız<br />otobüste yanımda oturan Halil Amca ben ve kardeşim<br />beni bile yorucu o yokuşu bitirip huzur evi'ne diriyoruz<br />amca o kadar bey efendi ki..<br />hiç bi zaman böyle olamayacağım<br />saygıyla elini öpüyorum<br />dedem olmadı hiç<br />hep dedeleri çok sevdim<br />ona imrenerek, saygıyla bakıyorum<br />inşallah şimdi huzurludur ve rahattadır<br />elinden ilaç torbalarını alıyorum<br />Allah şifa versin<br />kardeşim koluna giriyor<br />yokuş bitiyor<br />bize yük olmak istemiyor..<br />kardeşimin kolunu çekiyor kolundan..</div><div><br /></div><p align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBMwWOryI/AAAAAAAAABI/Zi_veDv5Up0/s1600-h/Kopyas%C4%B1+Kopyas%C4%B1+n682369462_951540_6494.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307986060713570082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBMwWOryI/AAAAAAAAABI/Zi_veDv5Up0/s320/Kopyas%C4%B1+Kopyas%C4%B1+n682369462_951540_6494.jpg" border="0" /></a></p><div><br /><br /></div><div><br />bahçesi geniş yeşil binanın içinde kedicikler gözüme çarpıyor.selamlaşıyor Halil amca başka 1 amcayla içeri giriyoruz onla vedalaşarak.ziyaret saati bitmiş ama bence bu çiğnenmesi gereken bir kural (; çiğniyoruz.kolestrol ve şeker ihtimali aklıma tee.. sonra geldiğinden dieisyen eşliğinde dağıtılmak üzere çikolatayı görevliye bırakıyoruz.oturma salonundaki amcanın elini öpüyoruz büyükçe bir kafeterya gibi salona gidiyoruz ki amcalar muhabbette onların da elini öpüyoruz.emekli hepsi.hepsi tam takım dışarı çıkacak gibiler,şık ve bakımlı.kendini salma yok umutsuzluk yok.huzurlular... neden evlerinde huzurlu olamayıp huzur için bu ev'e geldiklerini sormaya gerçekten çekinerek, hikayelerinden korkarak.. sadece izmitli misiniz diyorum.izmit ve istanbullu hepsi.korkuyorum hikayelerinden.. başıma gelecek olmasından özne veyahut nesne konumunda olup da bu fiilin faili veyahut mefulu olmaktan korkuyorum çünkü.. hikayelerin hep düğüm kısımları tebessüm ettirmiyor insanı teessüre uğramaktan da korkuyorum tabitarım teessüre meyyal zaten gözlerimde hep 1damla yaş.. ve bunun bulaşıcı 1 virüs olmasından korkuyorum hikayelerindeki acı tad, paylaştığımız "an"ortak yemeğinde gözyaşı virüsü olup üzüntü hastalığı bulaştırmasın bize.. ve bir bilmece olan amcaları muhabbetleriyle bırakıp az evvel elini öptüğümüz amca ve yanına gelen yeni amcayı gene öpüp teyzeler katına çıkıyoruz.ortam kalabalık //ortam lafından nefret ediyorum// 3 tane liseli arkadaşımız ve teyzelerimiz muhabbetteler.. insan dünyayı kurtarmaya çalışmaktn hiç bi yaşta vaz geçmiyor arkadaşım (: hani katılmasam da katılsam da görüşlerine eyvallah (; bir teyzenin yanına gidiyoruz.mistik ziyadesiyle. öyle dualar ediyor ki ve de samimice.. ben inandım ki hissediyor.. Allah razı olsun teyze hayır duaların için inşallah hayrıyla nasib olurlar.çalış okulunu bitir ibadetini et ibadetini eden birini kabul et hayırlı insan ol işte vatanına ailene Allaha hayırlı kul ol di mi teyze doğru bi şey di mi.. sağolasın içimi okuduğuna inandığım beni şiirle karşılayan beni ağlatan bana hayır dua eden teyzem ellerini öpüyorum.hepsinin tek tek ellerini öpüyorum ne güzel geleneğimiz var aslında araştırmadım da neden öpüyoruz diye ama eğiliyorsun böyle benden yaşca tecrüben var hürmet ediyorum bak sana diyorsun bir kere saygı var bir kere tevazu var ve tekamül var.. annanem kokuyor hepsi, ben ananemi bırakmam bıraktırtmam da ama kardeşim eyvallah içim rahat etti açıkcası güzeller keyifteler hoşlar ama hikayeleri var benim korktuğum hüzünleneceğimi bildiğim.. zira Remziye Teyze diyor ki.. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBMz2QthI/AAAAAAAAABQ/XemeYSMaIVM/s1600-h/Kopyas%C4%B1+kuruyan-gozyaslari-pinari.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307986061653227026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBMz2QthI/AAAAAAAAABQ/XemeYSMaIVM/s320/Kopyas%C4%B1+kuruyan-gozyaslari-pinari.jpg" border="0" /></a>düşmanını kendin doğurdun esas bak 3 evladım var ben burdayım.. ben annemi de bırakmam babamı da bırakmam oraya Rabbime büyük konuşmaktan sığınırım öncelikle.her şeyleri var televizyonları, buzdolapları, güzel yemekleri, hatta meyveleri //o böyle dedi // , diyetisyenleri, sıcak suları, bakanları, soranları kısmen..... ,anlaştıkları, anlaşamadıkları, arkadaşları, aynı havayı sokdukları... var güzel şeyler de paylaşıyorlar.. çok güzel manzaraları var; koca koca suların üzerinde duran, koca koca gemilere bakan, koca koca camlarından görünen.. sanırım inşallah huzur lular huzurları da var.. evlerinde neden huzurları olmadığı aklımın bütününde.. hepsini seviyorum ben.. yaşlanıcaz di mi.. korkuyorum gerçekten.. bu asabiyet bu asilik bu huzursuzluk bu virgül koymadan cümle kurarcasına silgiye muhtaç cümleler gibi yaşayış bu sonu gelmeyen arayış... <a href="http://2.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBNNMWgPI/AAAAAAAAABY/qIvq5QzhZa0/s1600-h/salincak.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307986068456767730" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 204px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qyQpagH939k/SanBNNMWgPI/AAAAAAAAABY/qIvq5QzhZa0/s320/salincak.jpg" border="0" /></a>korkuyorum gerçekten; ileride, huzurumu sıcak kestane çatlatan soba harıltısı eşliğinde tahtadan 2 katlı evimde denizi koklayamadan parçamın parçaları elimi öpmeden ben kimseye aşk dolu gözlerle glümsemeden, gene sıcak denize bakan sevgi dolu ama amam.. işte bir 3 katlı evde geçirmekten.salıncaklarında parçamın parçalarının sallandığı 2 katlı ev.. salıncakları yan sokaktaki belediye parkından ve boş oluşlarından yabancı oluşlarından ibaret 3 katlı ev..</div><div>hepsini çok sevdim.hayatımdaki herkesi sevmem gerektiğini hissettirdiler.nefretlerimden sıyrılmam gerektiğini.çünkü ben orda evel o fikrimin uyuşmadığı teyzeye öyle bir nefretle baktım ki sonra kendimden nefret ettim ve bunları yazarken nefret ediyorum dediğim kişinin sesini duymaktan ve nefret etmekten nefret ederek kaotik 1 hissiyat peyda ettim.Remziye teyze bize odasının yerini göstermeden evvel hayatını anlattı kısmen, korkutuğum o hikayesine gizli özne oldum bir müddet.. virüs kaçtı elbet içime gözler nemlendi zaten nemliydiler.. seni dedi.kimse istemez.güvenme kimseye.her şey bir yere kadar.acımasızlık biz merhameti öğrenelim de yapılanları yapmayalım diye mi? hocam demişti ki acı iyiki var acı olmasa merhameti nereden öğrenecektik?? ben bu sözü her yaşadığım şeyde neden daha iyi anlıyorum..? artık nefret ettiğim insanların kapılarına gidip bir ihtiyaçları var mı diye sorabiliyorum.. bazen........ zamanla nefret de etmiycem belki.. insanların değişimleri benim hislerimi değiştirmiycek belki zamanla.</div><div><br /> </div><div><br />...<br /></div><div><br />anneme selam söylediler<br />ilettim ben de<br />soramadım<br />utandım<br />huzurları yok mu anne??<br />demeye<br />utandım bağırışlarımdan asiliklerimden<br />yine de benden başka şey düşünmeyişinden<br />balık aldığında yemeyip beni bekleyişinden<br />her şeyi benim için yapmasından<br />benimleyken kolunu kırmsasından<br />ayağının lifini koparıp hala acı çekmesinden<br />ağlatmalarımdan<br />beni alçılarda büyütmeye çalışırken omurunun eğrilmesinden<br />beni sağlıklı bi şekilde dünyaya getiricem diye 9 ay evden çıkmamasından<br />13 yıl ben doğayım diye beklemesinden<br />utandım...<br />yine de selam ederken bile bağırdım<br />Allahım bana sakinlik,sabır,güzel huy,edeb,haya,hidayet ver<br />amin...</div><div><br /><br /> </div><div><br />yaşadık yazdık</div><div><br /> </div><div><br />güzeldi ben sevdim tadına da baktım hoşuma gitti //yemekteyiz: format nur, bölüm maneviyat huzur ve gözyaşı//</div><div><br /> </div><div><br />izmit, senin tadına bakmaya geç başladım<br />sevmediğim diğer yemeklerin de tadına bakıcam zamanla<br />belki de tadları iyidir<br />o sofraya gelen her şey şükretmek için<br />bulamayanlar da var<br />daha beterini bulanlar da zira //aç karnına maneviyat tefekkürleri//<br />otobüsten iniş<br />yemek yeme<br />mekan fevziye, olay çay //abi çayımı demli ve şekersiz içtiğimi hala biliyor<br />ablanın kafa içi soruları<br />kardeşin aniden sigarayı bırakışı<br />eve dönüş<br />// ovv ev diyorum benimsedim ben burayı hm ?? //</div><div><br /> </div><div><br />başlama noktası //.// yaşanan //...// bitiş noktası //.//<br /><br /><br /></div><div><br />ben mutlu oldum bu günümden<br />maneviyat aldım<br />ders aldım<br />şükr ettim<br />dua ettim<br /></div><div> </div><div><br />eyvallah ettim</div><div> </div><div><br />"."<br /><br />mim</div><div><br /> </div><div>aslında daha sorum var huzura ve eve dair</div><div>ev mi huzuru verir</div><div>insan huzurunu yanında mı götürür</div><div>en huzurlu ev kalp midir</div><div>huzur romanının yazılış amacı nedir</div><div>ben neden bitiremedim o kitabı</div><div>sus NuN</div><div> </div><div>bilinçakışı tekniği budur sevgili aradaşlar...</div><div>akma bilinç</div><div>mim dedik ya<br /></div><div>mim hayti<br /></span></strong></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-8143400730529228246?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>NuN "."http://www.blogger.com/profile/05391228062599043766noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-45923508511715502842009-02-26T23:35:00.005+01:002009-02-26T23:41:13.520+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SacZ5zoXf6I/AAAAAAAAAA4/wD_Ph32H8kE/s1600-h/2078886_244f7704e3_l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307239166782177186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SacZ5zoXf6I/AAAAAAAAAA4/wD_Ph32H8kE/s320/2078886_244f7704e3_l.jpg" border="0" /></a><br /><div align="left"><strong>Hayatinin tadi damaginda kalmis taze gelin duygulari icerisinde bitirdim bu günü. Beklentilerimin cok uzaklarindaydi payima düsenler. Ve bir oyun olabilecegini düsündügümde,her sey icin cok gecti. Cok gecti cünkü,bedenimdeki o güc terketmisti yerini,icimin tam olarak tarif edemedigim bir yerlerinde o hirs... gitmisti uyandigimda..ya da uyudugumda... gercek sandigim bir rüyadan ibaret olsaydi her sey,belki yarin demeye firsatim olmayacakti. Ve günler geceler belki yarinlar icin,tükenmeyecekti biliyorum.<br /><br />Elimde ucu kirik bir anahtar var. Kilitli kapilar bile uzaktayken, elimdeki anahtari saga sola cevirmemin bir faydasi olmuyor. Ve bir faydasi olmuyor bu sekilde yasamamin hayallerime. Cocuklugumdan beri biriktirdigim hikayelere baslayabilmemin verdigi mutluluk,sig kaliyor bir zaman sonra. Yetmiyor dokundugum hicbir satir,dökülmüyor dizeler elimden ve dilim,istedigim gibi konusmadikca ve bedenim,cocuklugumun esiri oldukca... ve ben her bir kilometrede,binbir hayal üretirken,tezatliklarin anakronizmalari ter olup akiyor sirtimdan. Bu devir diyorum,senin hayallerinden cok uzakta. Bu dünyadaki insanlar senin sarkilarini dinleyemeyecek kadar yorgunlar. Ve senin sarkilarini farkedemeyecek kadar mesguller. Olsun demek de zor artik derken bir sarki, ben her tezatliga olsun dememin de artik bir faydasinin olmadigini anladim. Insanligin binbir rengini tasidigimi sanmamdi,beni bu islere bulasan bircoklarindan farkli kilan. En azindan ben öyle düsünürdüm. Fakat bazilarinin tek renk olabilecegi ihtimali gecmezdi aklimdan. Hele bunun acisinin bu denli sert olacagini..<br /><br /><br />Hayatta cok büyük kayiplarim olmadi benim. Kendimi arayislarim oldu cokca. Temel zarar almadi ama. Gemi su almadi asla. Gözlerimin sahid oldugu seyler etrafimdakilerin kayiplarina fatiha okumami gerektirmisti her daim. Ve su niyetine yüzüme serptigim sükürlerim. Cok büyük asklarim olmadi,yikintilarim. Terkedilme duygusu yasamadim,aldatilmadigim gibi.. benim tek derdim,sadece kendimden sorumlu olabilmekti. Dogumuma sebeb olanlarin uzaginda doldurmak zorundaydim lise yillarimi ve yasadiklarimdandir,hayatim en güzel seyi liseyi bitirebilmek olmustur deyisim. Tek basina yasarken omuzlarima aldigim büyük yüklerin hesabini kimseye cektirmdim. Telefonlarda zirlasayasim vardi aslinda,annem ne zaman arasa.. alin beni burdan demek vardi,kendime yakistiramazdim. Hayattaki tüm mecburiyetler yorar beni. Tüm mecbur hissedislerden coktan tiksindim. Ama mecburdum.. bildiklerimi kalkan etmistim,onbes yasindayken,balikci amcalarim vardi muhabbet ettigim. Kismet olmadi o amcalarla balik tutmak. Ama ben istememistim sanirim. Onlardan dinlemek daha büyük zevk veriyordu bana baliklari nasil yakaladiklari. Her okul cikisinda o sahilde harcardim vaktimi,biraz daha gec varabilmek icin.. ve yalnizdim cokca,yüzlerini boyarlardi kizlar her renk boyalarla,herbirinin ses tonunda, aynilik... farkli olacagim diye o bir türlü anlayamadigim sarkilari ezberlemeye calisan erkekler, bol agali pantolonlariyla,ayakkabi markalarini yaristirirlardi birbirlerinin. Okul ziliyle,ya icmeye giderlerdi,ya da eve uyumaya. Oysa benim,vardigim yerler cok farkliydi. Kendimi savunmam gerekirdi okudugum kitaplar icin. Düsüncelerimi tekrar tekrar anlatmam,bildiklerimi tekrar tekrar söylemem gerekirdi. Tek basimaydim ve yanimda uyuyan insanin kim oldugunu dahi bilmiyordum. Tek basimaydim ve benim esyami benden izinsiz kullandigi icin bagirdigimda,onun kim oldugunu bilmem gereken zirvasini dinlerken,kendisine ait her seyden haberisizdim. Kapinin kolunu disardan cikartmam,her istedikleri an benim sinirlarima dalamayacaklarinin bir isaretiydi. Kapinin kolunun sadece icerden ve yukariya kaldirinca acilmasi,hayatimdan benden baska kimsenin sorumlu olmadiginin isaretiydi. Isaretlerimiz vardi,cünkü konusarak halledemiyorduk biz hicbir problemi. Dinleyen tarafin hep ben olmasi gerekliliginin sacmaligi canimi skardi sadece. O yüzden izin veremezdim,hicbir sarkimin yarida kesilmesine. Ben izin vermeden,hayatimin bölünmesine... yüzüm gülerdi aslinda cokca. Aglarsam,gözlerim islak olursa,yenilirdim cünkü. Gülersem,umursamaz olurdum onlari ve onlar düsünür olurdu,benimle nasil basa cikacaklarini...<br /><br /><br />Payima güzel insanlarin düstügü de oldu. O yillarin tek güzellikleriydi onlar. Bazen yorardi düsünceleri beni. Ama kapida kaldigimda,gidecegim bir evimin oldugunu biliyordum. O binayi baslarina yikmak istedigim insanlarin karsisinda dursam,arkamda olduklarini biliyordum. Aglamaktan cekinmedigim insanlardi onlar. Yorulsam da bikmazdim dinlemekten. Dünyayi beraber kurtarabilecegimizi düsündügüm insanlardi onlar. Okuldaki ilk eylemimi yaptigim insanlar. Mütemmim cüz dedigim...<br /><br />Insanlik adina yapilan her iyi seyin yaninda olmaya coktan and icmisken,binalarini baslarina yikmak istedigim insanlarin eylemlerinin sadece bencillikten ibaret oldugunu görmem,iki yilimi aldi... üc yil boyunca riyakar bir insan olup olmadigim ikilemi ise,ömrümü alacak. Bu endise,bu korku, onlarin mirasi. Sen hic zarar görmedin der annem hala anlatirken... biz de arkandaydik her zaman,sen de cok iyi direndin... gülümsemenin yetmesini isterdim. Ve anlatmayi asillarini... yalnizligin sesi her zaman serttir. Derinden bir tokmaktir her daim. Ben bunu adim gibi bilirim. Ama onlar benim bu denli yalniz oldugumu bilmediler hicbir zaman. Ne de güzel anlatirdi hallerimizi, behind blue eyes.. cünkü gercekten kimse bilemezdi -iyi oldugunu idda eden insanlarin icinde- kötü olmanin,kötülükleri giymenin nasil bir sey oldugunu. Ama”O” da biliyordu. Ve o da en az benim kadar yara almisti. Daha fazla bereleri vardi vücudunda. Kalbi delikti onun..ask hikayesi vardi ... ask hikayesinin her paragrafina mecburi ayriliklar düserdi. Bu yüzden biz,her mecburiyetten nefret ederdik. Bu yüzden biz,birbirimizin tek nefes alma noktasiydik. Hayallerimizin kesistigi yerler vardi ve tabii ki,bir green day sarkisinda birlesirdi göz yaslarimiz...boulevard of broken dreams... bulvarlarimizda cocuklugumuzun göz yaslari akardi ve calinti yasantilarimizin,kacinilmaz istemi...<br /><br />Zaman gectikce,bir ask hikayesinin,paragraflarini sildik..günlerimizi aldi... o sildi,tozlari eline yapisti.. sayfasi bosalmadi,izi kaldi... o yüzden,onyedi yasindayken yasamak,hikayeler silmekti bazen.. onyedi yasindayken cokca dua ederdik biz,kalbimiz tuz buzken,anti depresanlarimizdi dualarimiz. Ve hayat,o kücük eve sahip olamamanin verdigi aciyla,hergün yeni hayaller kurdururdu bize... hergün baska komplalar türerdi beynimizde. Ve intikamimizi alirdik,caldigimiz kahvaltiliklardan. Pesin parasini verip,calardik hepsinden habersiz. Zarar vermek vardi aklimizda,yikmak o yurdu baslarina... belki alisman lazim diye bagirirdik mikrafona.herkes duysun isterdik.. ve bitti... o sarkinin en güzel satirini bile duyamayacak kadar,umudumuz olan o sözü söyler dururduk,ve bitti...<br /><br /><br />Ve gercekten bitti.. üst satirlarda kendisinden yalnizca „o“ diye bahsettigim insan,hayallerini melodilere döküyor ve isyan ediyor her türlü mecburiyete,bir libertango sarkisinda,elini tuttugu adamin,yarim hikayesindeki kahramani olmasini istemek hala ona aciverse de,o bununla savasabiliyor.. o,kaderin sasirtici kivrimlarinda hala sükür edebiliyor ve aslinda biliyor,tanidigi insanin,bu düzlemin öbür ucunda oldugunu. Kaderin önüne gecemeyecegini biliyor.. Ve payina düsenler icin,su niyetine vurabiliyor hala sükürlerini...<br /><br /><br /><br />ben ise,kilometrelerde kendimi görmek istiyorum,ve insanligi. Semerkand civarlarindaki insanlarin yasayislarini... tapinaklardaki insanlarin dualarini.. viyana da günesin dogusunu ve suriye de batisini... her ülkenin insanligini yasamak istiyorum,ve bombalara mahkum bir sehirde,onlarin acisiyla acmak bir güne gözlerimi. Taze ekmek kokularini merak ediyorum o sokaklarin. O sokaklari anlatmak istiyorum sonra insanlara,bir renk katabilme umudu tek renk yasamlarina. O zamanlardan tanidigim güzel insanlarla birlikte,ögrencilerimize göstermek istiyorum,ve eksik kitaplarini tamamlamak icin ugrasmak bir köy okulunun.. eksiklerini gidermek o cocuklarin...<br /><br /><br /><br />bugün de bitti hayallerime ulasamadan. Bu sokaklarda taze ekmek kokusu yok. Insanligi görmek icin girdigim her kalabalik telasli. Yapmak istediklerimi anlattigim her insan mesgul. Hepsinin agzinda ayni cümle: cok zor !<br /><br />olsun diyordum ilk baslarda,zor olsun.. ama simdi zor gelen olsun diyebilmek. Bu insanlari gördükce,hayattan bir manevra beklemeye kaliyor her adimim. Her adimimda hatirliyorum da bana söylenilenleri...diyorum,kizim..cok zor...<br />büyük bir örnek elinden tuttugumuz,ama sonra birakmak zorunda kaldigimiz! o tinerci cocugun sonraki hali. O hallerine sebeb olmanin verdigi aci. O cocugu kurtaramamak ve göndermek ait oldugu yere.. onu hatirladikca diyorum,kizim,vaktin yok kaybettigin cocuklar icin yas dökmeye...vaktin yok hayati beklemeye.. yola koyulmali biran evvel... ama ile baslayan her cümle,hic baslamasa da olur. Ama ile baslayan her cümle,bir digerinin tesellisi. Amalar cümlelerin yamalari. O yüzden,benim ama ile baslayacak hicbir cümlem yok bu gerekliligin ardina.. yola koyulmali biran evvel diyorum ya,sessiz ve sakin ilerlemek yolunda,onlar gibi...ama gizlenmeden..yola koyulmali...</strong></div><div align="left"><strong></strong></div><div align="left"><strong>-.-</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-4592350851171550284?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem -.-http://www.blogger.com/profile/13218982910694546616noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-54242724521867573002009-02-25T21:04:00.004+01:002009-02-25T21:13:55.565+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SaWmNfZPqbI/AAAAAAAAAAw/BobvHo9y-lQ/s1600-h/jeux_enfants_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306830486621890994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 239px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SaWmNfZPqbI/AAAAAAAAAAw/BobvHo9y-lQ/s320/jeux_enfants_1.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div align="center"><em>Yagmur yagdigi zaman damlalar biriktirmek icin aciyorsan avuclarini,aska umudun var demektir. Zaten ask da bir nevi kalpteki biriktirdigimiz safiyane duygularin birlesimi degil midir?Hayat yolunu keser köse baslarinda,sen farketmessin.Kulagina fisildasa dahi sarkilar,anlamak istemessin. En güzel tinidir kalbindeki titresim. En güzel sarkinin tinisi olur kalbinde biriktirdiklerin . askin farkli olanda benzerlik görme gücü oldugunu söylemis birileri.. bu sebebten; baskalarinin ask sarkilari fisildadiginda kulagina,yüreginde hissetmen uzun sürmez yankilari.Ask varsa bir kalpte ve yasamina hayat katiyorsa bir bedenin,her daim titretir herbir hücreyi.Biriktirdigin damlalarin kana karismis hali olur iste o zaman.Ve iste bundandir dilinden bihaber oldugumuz sarkilardaki hickiriklarimiz.Yasadigi sürece kalpte,dolastigi sürece bedeninde,tazelenir dünya.Papatyalardan gökküsagi olsun istersin sevdigine ithafen.Günleri;haftalara,aylara,yillara sigdirabilenleri kutlamak gelir icinden.Sen icine dünyalari sigdiramazken...<br /><br />Tutku dedigimiz sey asktan feyz alir ve baglanmanin yandasidir.Dualara tutulursun kimi zaman,vurulursun tek bi’söze.Kaninin dondugunu hissettigin an aklina gelir askin kelime anlami.Oysa bosvermeli insan o anlarda.Kelime anlamlari ezberden ibaret olmadi mi hayatimiz boyunca?Ve ask bu yüzden de biraz ezber bozmaktir aslinda.Aklini alir bir devrimcinin.Ütopyalarin basina üsüsür ve unutturur bilinenleri.Ask ki var olusun simgesini anlatbilecek kadar güclü,hakikati kanitlayabilecek kadar gercek.Kimin yüreginde hayat bulacagini o sececek.<br /><br />Gönüle düstügü an ki gibi taze kalamiyor ask ne yazik ki.Seytanin mesaisi dahilinde olabiliyor ve kirlenebiliyor yeryüzüne düsen her sey gibi. Yagmur damlalarinin bir zaman sonra zeminde camurlar olusturmasi gibi..Eritebiliyor bedenini. En tehlikeli asit görevini üslenip,kalbini. Aklinda kuskular birakip,zehri ucunda bir sarmsik gibi,aci veriyor ya herbir hücrene,yine de bir saniyenin askin lugatindaki degerini hissediyorsun herbir adiminda..O yüzden bir insanin aska umudu varsa,yagmur yagarken istemsiz acar ellerini.Damlalar biriktirmek icin.Kirlenmelerini önlemek icin...Kalbinin atisini ve arinmasini en derinlerden hissedebilmek icin...<br />Bir bakima,<br />Manevi dogumuna sahitlik etmek icin.<br />.</em></div><br /><br /><p><em></em></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306829241305542290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 220px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_A1J3uDt_HNE/SaWlFAOsLpI/AAAAAAAAAAo/UaZV8WOV5qQ/s320/15266121_0.jpg" border="0" /><br /><br /><p></p><br /><br /><div align="center"><br /><br /><br />henüz on yaslarindayken,cilekli turta olmak isteyen bir kizin ve dünyanin hükümdari olmak isteyen bir cocugun,hayati nasil da iskaladiklarini göreceksiniz. Aklinizda cocukluktan kalan tozlanmis cilginliklari hatirlamamanin mümkünati olmuyor. Her türlü deliligi beraber yapiyormuscasina sizleri icine dahil eden bir duygu yogunlugu var bu filmde. Eksik gördügünüz kisimlari, o duygu yogunluguyla örtecek kadar ücüncü sahsi oluveriyorsunuz filmin. Kendi Sofienizi kendi Josefinzi aramak isteyebilirsiniz film bittikten sonra. yan etkisi olan bu duygudan kurtulmaniz erken oluyor cünkü hicbir asik onlar kadar cilgin olmamaz. Ve hicbir aska, Cocuk Oyunlari bu filmdeki kadar yakisamaz.. canimi en cok yakan kismi ise,hicbir askin bu filmdeki kadar cesur olamayacagidir. Sadece bir film diye izleyip arkaniza da dönebilirsiniz, o her zaman dinleyip de,kulak arkasi ettigimiz, la vie en rose sarkisinda kendinizi de arayabilirsiniz. </div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-5424272452186757300?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem -.-http://www.blogger.com/profile/13218982910694546616noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-66405728750196971582009-02-24T00:45:00.000+01:002009-02-24T01:06:54.210+01:00<div align="left"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SaM3tkudbUI/AAAAAAAAAFM/W4CwEJSUW8k/s1600-h/mevsmleruk1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306146042064760130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 246px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SaM3tkudbUI/AAAAAAAAAFM/W4CwEJSUW8k/s320/mevsmleruk1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="color:#c0c0c0;"> küçücük bir hayat tarihçesi girişimi</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#c0c0c0;">a. girişim küçücük</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#c0c0c0;">b. hayır, tarihçe küçücük -kapsamsız-</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#c0c0c0;">c. yo, küçücük olan hayat</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#c0c0c0;">d. hepbiri</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#c0c0c0;">e. hiçbiri<br /></span></strong></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>anlamsızlığın içinden çıkar gerçek anlamlar,</em></strong></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>gözüne batar aslında tüm doğrular,</em></strong></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>anlamsızlık perdesi çekilince aradan,</em></strong></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>anlam bulur tüm yaşananlar </em></strong></span></div><div align="left"><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;"></span></em></strong><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em> </div><div align="left"><br />bir kız çocuğu vardı<br />karlı soğuk bi memlekette geçti hala geçemeyen çocukluğu<br />dizlerine kadar gelen karlar içinde yürüdü, lojmanlarda büyüdü<br />üç sokak ötede okullarda okudu memleketinde büyüdü ?!</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>sevdi bir gün...<br />gurbete göçtü...<br />tarih 2005 sevdi çocuk<br />memleketini terk etti ve hiç tanımadığı bi diyara düştü<br />sınava girdi<br />puan aldı<br />üç kilometre ötede gündüz eğitimi alabilecekken<br />8 saat uzaklıkta bi şehre gece eğitimi almaya düştü<br />gönlüne düşen sevda yüzünden<br />oysa çocuktu... sevdaysa çocukça...</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>hayatının saçmalıklarını yaşadı çocuk evvelinde büyüyemediği memleketinde<br />insanlaraysa ilerde derdini anlatamadı neden artık sakinlik, sessizlik, hareketsizlik istediğine dair<br />oysa zaten yeteri kadar sakin değil, sessiz değil, hareketsiz değildi zamanında<br />artık başka şeylerin zamanı gelsindi</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>ara ara çay yaptı kendine<br />kapadı ışıklarını odasının<br />çevirdi yüzünü ekrana<br />değdi parmakları klavyelerine<br />zira en yakın sevdiği insanlar bile okuyamazdı onu<br />o kendini okumaya çalışırdı biraz biraz<br />okudukça yazmaya çalıştı beyaz ekrana<br />kimi kez kin kırmızısı<br />kimi kez sakinlik yeşili<br />kimi kez karmaşa moru<br />kimi kez oldum olası adına tezat, sık sık siyah<br />olarak yazdı<br />kendini<br />iyi ki yazdı belki de<br />bakarsın büyüyünce de yazmaya devam eder<br />büyüyebilirse<br />ölmeden evvel.. !!</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>yaşadık<br />yaşadıkça öldük<br />öldürdük çünkü<br />kimi hayallerimizi<br />hislerimizi<br />dostluk ve aşk<br />ilişkilerimizi</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>sertti, genelde kırvrılmaz kırılırdı<br />yumuşak olmayı denedi<br />sevmedi, sevemedi<br />tabiatına tersti<br />bir yandan acı bir rüzgar esti<br />kaldıramadı ağırlığını altında daha da ezildi<br />gene de sertti<br />önce de kendine<br />doğru ne karar veremedi<br />yaşamaya karar verdi sadece içinin huzur edeceği şekilde<br />ve doğurunun karşısına çıkacağı bir gün diledi Tanrıdan</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>futbolu sevdi<br />çok koşturdu toprak sahalarda<br />çok düştü<br />çok kanattı dizlerini<br />menüsküs sahibi 2 adet nur topu gibi<br />ve nasıl yazıldığını öğrenmek istemedi hiç bu kelimenin<br />umrunda değildi</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>başkaldıranları sevdi<br />hayatlarını arayanları<br />onu yaşamak için savaşanları<br />isyan başlatanları sevdi sık sık<br />kendini arayanları<br />O'nu arayanları sevdi</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>aşık oldu<br />sevmedi bu kez aşık oldu<br />nefes alamadı<br />kar yağarken pencere açtırdı<br />ağladı, çok ağladı, sordu, sorguladı<br />nefessiz kaldı<br />aşksız kaldı<br />vaz geçti<br />görmezden geldi görürken<br />unuttu gitti gözünün hep önündeyken<br />düşündü yer yer<br />özledi<br />unuttu</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>abarttı çoğu kez<br />çok konuştu<br />hatalar yaptı<br />bağırdı çağırdı, yumruk attı, cam kırdı, elini acıttı, canını acıttı<br />değişmeye çalıştı<br />çalıştıkça sınıfta kaldı<br />ardına baktı yıl dönümünde<br />eskisinin dışa errorlu içe huzurlu benliği<br />daha özlenmiş geldi</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>futbolu özledi<br />Pentagram'ı özledi<br />kırmızı saçlarını özledi<br />şarkı sözlerindeki Tanrısal imgeleri özledi</em></strong></span><br /><br /><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;"></span></em></strong><br /></div><div align="left"><br /><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;">dört mevsimi de aynı anda yaşadı</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;">dört unsuru da izledi tabiatında</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;">anlatamadı</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#999999;">...</span></em></strong><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>abartmadan da yapabileceği hayatının inşasına düştü<br />bilgi betonlarını<br />müzik sıvalarına yapıştırdı<br />yalnızlığını harca kattı<br />düşüncelerini kolon etti<br />inşaallah dedi<br />Rabbi inşa etsin diye</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>mükemmel olamayacaktı hiçbir zaman<br />eksik kalacaktı<br />insandı<br />ama insanı aramaya bina dikti<br />yıkılır yıkılmaz...<br />bilinmez<br />bu işe sır erdirilmez<br />yaşıyoruz...<br /></em></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>darbe aldı</em></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>aldığı darbelere de onu verenlere de</em></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>anlam katamadı</em></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em><br />ama;<br />anlamsızlığının perdesine düşen gölge BEN değilim<br />kimsenin sembolü olmak istemedim<br />yaşarken bir yandan yanımda yaşayan hayatlarda ne uyandırdığımı bilemem çünkü yaşamaya çalışıyor konumdaydım<br />hala da öyleyim</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>yine de<br />yaşıyoruz..<br />herkesin arayış aleminde olduğu bu boyutlar dünyasında<br />abartmadan<br />uçlara yaşasa da orta yol üzerinde olmaya dair<br />sert uçlarını törpülerken kırılan törpülerin kanattığı ayaklarla<br />sert uçlarını törpülemekten vaz geçmek kaydıyla</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>yaşıyoruz..</em></strong></span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>yazıyoruz</em></strong></span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>"."</em></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;color:#999999;"><strong><em>"mim"</em></strong></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-6640572875019697158?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-78826036955280612562009-02-15T20:55:00.003+01:002009-02-15T21:01:53.676+01:00<strong><em><span style="color:#009900;">es-Selam<br />Dünyanın en güzel şehrinde filizlenen bir sarmaşık sardı gene beynimin hudutlarını<br />Aşk, ışk da demek kökenen, ışk ise sarmaşık..<br />Sarmaşık öyle bilmeden sever ki sevdiğini sarılışları ile ölümüdür de aynı zamanda hudutlarını ve şiddetini bilemediğinden..<br />İşte sarmaşık-veş sorularım içerisinde dünyanın en güzel şehrine, aşkıma ilerliyorum çilehanemden çıkıp. 1001 günlük çilemde Hu'lar dokuyorum kilimime hoş renklerden; ama teller kaçırıyorum hep. Kaçan tellerin adı tahammülsÜzlük, sinirlilik, tevekkülsüzlük, gam. Ateş tabiatları ile toprak yumuşaklığındaki kilimimin motiflerini yakıp şeklini bozmaya çalışıyorlar ara ara...<br />Pirim seyyah veriyor </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;"><br />--Git diyor biraz açılırsın bol bol da İnşirah oku günde 3 öğün; kuşluk, evvabin, teheccüd tamam mı derviş...<br />--Gurbet gözüktü sana.. g-r-b bak kökü garib ile iştikaklı..<br />--Garib ne hace bilir misin?? Kendi vatanında dahi yabancılık çeken..<br />--Neden gideriz yaban ellere bilir misin arayışımız sürdüğünden..<br />--Neyi ararız bilir misin hayır derviş kendimizi değil O nu ararız<br />--Haydi bakalım git derviş kulaklarını tıkaman gereken yerde duyma gözünü kapaman gerektiği yerde görme... her şeyin O ndan geldiğini bil ve hyıflanarak asla isyana gitme tamam mı derviş. derviş topraktan geldik toprak olacağız şeytanın tabiatı ateş gibi hiddetle sinirle ve ateşin tabiatı ivedilikle hareket etme emi derviş şöyle tabiatına şayan ol ağır ol itminanı koru emi derviş tevekkülün nimetindir kaybetmeyesin emi derviş..<br /><br />***<br /><br />İslambol...<br />Dünyanın en güzel şehri<br />"Seni feth eden sultan ne güzel sultan seni feth eden ordu ne güzel ordu" değil mi İslambol...<br />Seni sevmeme izin verdiğin için teşekkür ederim<br />Kadının köyü..<br />Uzuncadır görüşememişiz senle bir indim minübüsen ki ayaklarımın altına serilmişsin betondan halılarınla..<br />Saygı sevgi bizden efendim esas siz hoş geldiniz gönül harabemize ki imar ettiniz..<br />Modern sahafımıza giriyoruz eyvallah anne yardımların için yönlendiriyor satış görevlimize bizi..<br /><br />-Tasavvuf terimleri sözlüğü arıyorum<br />--Ne dediniz tavassuv<br />-Yok hayır tasavvuf<br /><görevlimiz><br />-Ben yazayım bi saniye..<br /><br />Kaybolurum derinliklerinde sokaklarının<br />sahaf sahaf sahaf var her ara sokağında bu ne büyük nimet elhamdülillah..<br />Ben senin ara sokaklarında kaybolurken<br />hayallerinin derinliklerinde kaybolan Raci'nin 58 basımı çıkıyor karşıma şeref verdiniz derviş buyurunuz heybeme seferimiz var bayezid'e yolumuz..<br />Çıkıyorum nefeslenmek amacım zira 18 basım ilk matbulardan bir ilk mutasavvıflar görüyorum ki 500 milyon değeri sıkıca bastırıyorum kalbime doğru kokluyorum ki içime dolsun...<br />Çıkıyorum ki soluklanabileyim..<br />Yolumuz bir kitabevine çıkıyor ki yeni açılmış<br /><br />-Tasavvufi eserleriniz nerede acaba diyor derviş<br />--Müzik değil mi o diye bir cevap geliyor ki<br />derviş şimdi ağlayacak<br />--Ardındansa tasavvuf mu okuyosunuz..<br />-Hayır öle bir bölüm yok bu bir düşünüş sistemi diyebiliriz, musikisi var edebiyatı var<br />--Aa evet ben musikisi ile karıştırdım..<br />Evet.. dervişin ileriye dönük hoş planlarından biridir sahaflık..<br />Nasıl bir sahaf olmaması gerektiğine dair hoş bir örnek çıkıyor karşısına<br />Mevlam görelim neyler neylerse güzel eyler..<br />İlerliyoruz 2 katlı bir bina ve bir çok sahaf dükkanı<br />derviş künc-i gencine doğru ilerlemekte dudaklarında neşeli melodiler..<br />-Siz bana divan edebiyatı ile ilgili bölümünüzü gösterin ben bakayım<br />--Var işte orda bak divan mivan bişeyler diyo bak artık..<br />derviş acı bir gülüşle çıkar dükkandan.. biraz bekledikten sonra..<br /><br />Ey Rumeli seni benden ayıran bu maviliklerdir ki kavuşamasınlar onlarda yarlarına<br />Beyaz atlı prenslerin mukabili beyaz vaporlar bu iki akayı birleştiriyor şimdi sevgililer vapor; sevilenler rumeli toprakları; deniz ağyar; kadımızın köyü de muhit-i aşk..<br />Karşımızda Eminönü Yeni Cami.. Sana ne zaman beksam yeniden aşık oluyorum zaten ben.. Alınan derin bir nefes.. Ve güzelliğini kemale erdiren bitmiş restorasyon çalışmasını görmek ve ağızdan dökülen kelimeler<br /><br />-Buraya taşınıcam ben..<br /><br />İlerliyoruz ayaklarımın altına betonlardan halılar seren güzel ve nazik sevgilinin yollarında<br />Ben de seni seviyorum seferim sana seferiyim yolunda dünyanın en güzel şehri, sen ki Kur'an-ı Kerim'de fethi ile ilgili "en güzel" ibaresine mazharsın "en güzel"sin nezdimde<br /><br />Kayboluyorum güzelliğin karşısında hayrete düşmekten görüyor musun şu bana ettiğine İslambol.. Aşk olsun... Olsun ya Hu..<br />Buluyorum da yolumu nihayetinde yoruyorsun beni pek.. Kalbim küçük ben küçüğüm İslambol sen ki o kadar büyüksün ki.. Bir çarşı ki evveline nice ceddim ayak izlerini bırakmış bugününe bırakma çabasındaki bu fakir ise ahirine senden daha çok sevemediği hazin bir aşk öyküsü kahramanı veçhile bir torun veremeyecek sana.. Belki ahirine değil ahiretine kavuşur ne dersin.. Keselim bu bahsi İslambol ben seni sıkmaya değil senle yoluma varmaya geldim halbuki.. Unutuyoruz her ne kadar kahraman senin içindeyse de her ne kadar ona mahalleler yakın lakin dünyalar uzaksam da.. Unutuyoruz yollarımızın dört hazin sene kesiştiği ve seri bir dönemecçle muhtemelen ayrılacağı zat-ı muhterem nam-ı diğer Kutsi Efendi'yi. Ne diyorduk görüyor musun aşklarımız çarpıştı gönlümüzde yolumuzu afalladık... De gidinin sahafları ne de mübarek yersiniz yanınızda ulu çınarlar yanınızda mübarek mekanlar Darü'l Fünun ve Bayezid Camii selam olsun sizlere en güzelinden, dünyanın en güzel şehrinin en güzel mekanı ile nasiblenmiş bahtı şenler..<br /><br /><..... ki bunların hepsi cennete gidecektir..><br />şeklinde bir konuşma üzre derviş içeri girer sahaftan ve<br /><br />-Hii eski kitaplar Allahım cennete düştüm galiba bunların hepsi osmanlıca mı?<br />--Hayır fransızca<br />-Osmanlıca eserleriniz var mı?<br />--Takdir edersiniz ki şu zamanda onların düzenlenmiş matbuları var<br />-Ve diyorsunuz ki bunlar bir öğrenci için uygun değil öyle mi..<br />--Hayır onu da demek istemedim ama...<br />-Divan edebiyatı ve tasavvufla ilgili kitaplarınız nerede acaba?<br />--Bizde bakın.. din ikinci planda gelir anlıyor musunuz.. o tür kitaplarımız yok daha çok fransızca ağırlıklı çalışıyoruz<br />-Anlıyorum HAYIRLI İŞLER !!<br /><br />...<br /><br />Evet genelleme yapma derviş eh be derviş öğrenirsin inşaallah bir gün artık büyüyemedin daha...<br />Derviş bir derviş arkadaşı ile buluşur sahaflarda kayboluşlar ve bayezid'e yüz sürüşler neticesinde<br />Seyrin amaçlarından biri<br />diğer dervişlerle görüşmek..<br />Huu.. derviş eyvallah es-Selam...<br />Hu..<br />Can-ı ihvan Gül-i Sim Hanımefendilerle seyrimiz ve sohbetimiz vuku' buluyor..<br /><br />Saatler ilerle bir daha yüz sürülür bayezid'e<br />Bir daha beyaz boyalı vapora binilir<br />Bir daha kadının köyüne düşer yol her gidişin dönüşü var elbet..<br />Bir daha varılır konak menziline...<br />Gece geçer<br />Derviş sorularının işaretlerini gözlerinden akıtarak geçer..<br />gün geçer<br />Derviş evine döner<br />Bir sefer de böyle biter..<br />mi..<br />Hiç seferler biter mi<br />2 kapılı bir handa gitmiyor muyuz gündüz gece..<br /><br />Derviş geçmişini bilmeyen geleceğini de bilmez diye öğrenir büyüklerinden Göçenlerin ruhları şad ola, kalanların canları huzur bula.. tarihte yürür iki güzel adamla ki bir tanesi ile her cuma yürürler, onla sefer arkadaşıdırlar..<br />Muhbbetimiz biter de bir ney tevafuk olur karakutumuzda<br />arkamızda müthiş gürültülerle oturan genç kafilesinden bir ses işitilir<br /><br />--Ne dinliyo bu ya tasavvufa mı erecek<br /><br />O kadar korkakça ve adice bir söylemdir ki derviş o yana bakınca bir gözle temas edemez, gözgöze gelecek iki mert arar da bulamaz<br />Yaşamlarına dahil ettikleri o kadar aleleaceledir ki bu kafilenin o kadar bizden değildir ki..<br /><br />Sevmiyorsan say<br />ama evvelinde ne olduğunu düşün<br />Türksün<br />Müslümansın<br />bu nimetleri görmüyorsun<br />yabancılaşıyorsun<br />ne kültürüne<br />ne dinine<br />yakınlık duyuyor<br />yakınlık kuruyorsun<br />ne de saygılı oluyorsun<br /><br />fast food kültürü ile beslenerek her yerde fast food arar olduk sanıyorum<br />rezil, çökük ahlaklı, kokmuş şarkıs sözleri ile bir sahneye çıkıp oynamak<br />bir çok insanın içinde bağıra bağıra rahatsızlık vermek<br />herkesi kendi merkezimiz etrafında dönüyor zannetmek hastalığından başka bir şey değil onların varlığı ve rahatsız olabilecekelri ve bir hayatları olduğu ve buna saygı duymak gerektiği bilinci dışında diye düşünüyorum<br />Her musiki ruhun gıdası değildir elbet, fast foof damarlarını tıkar ölüme görütüt içindeki doymuş yağlarla.. Davul-zurna-saz 3lüsü...<br /><br />Derviş o yana bakmasa mıydın bile acaba..<br /><br />E be derviş sorularının işaretleri<br />Yazı yazmamızı sağlayan işaretlere önüşsün de bir iki kelamın olsun kalemine okutabilecek bari<br />haydi..<br /><br />Bir seyahat-name'nin de sonuna geldik ve's-Selam...<br />Denilecek çok da dermanı kalmadı dervişin..<br />Hu.. olsun<br />Geceniz Nur olsun<br />Eyvallah<br /><br />"."<br />MiM<br /><div align="right"><br /><<<nun>>></span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7882603695528061256?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-60912529535604254362009-02-14T19:48:00.000+01:002009-02-14T19:55:12.087+01:00Disi renkli aranjmanlarla duruyordu karsimda ask.<br />Icinde kenzo kokulari.<br />Suraya bir yere koymus olmaliydi kalpten yastigi.<br />Dokunamadim migdem bulandi.<br /><br />Askin ici bosaltilmis ve yeniden doldurulmustu cesitli kavramlarla,<br />sofranin ortasinda ici princ dolu hindiden farki yoktu zira,<br />bak dedi sevgilim,bu bizim ilk sevgililer günü gecemiz,<br />elinde yeni bir paket,rengi pembe.<br />Hangi parfüm sisesi,gözler merakla beklemekte.<br /><br />Hayret ediyorum dogrusu,<br />migdeniz bulanmiyor mu kirlenmis laf öbeklerinden?<br />Anliyorum ten uyumu,sizi cilgina ceviren.<br />Ve basinizi döndüren pirlanta yüzüklerden aldiginiz hazzin da bir siniri olmali,<br />sizin sinirizin sonu hep bye bye!larla biten.<br />Nedeni ise pirlantanin capi olmali.<br />Kendi capinizdan habersizken.<br /><br />Yeni bir sevgili yeni bir umut,<br />Baska bir günün adi sevgililer günüyken,<br />Bak dedi sevgilim bu bizim ilk sevgililer günü gecemiz,<br />Ah güzelim görülmüyorsunuz küreselliginizden...<br /><br />Disi renkli aranjmanlarla duruyordu karsimda ask.<br />Icinde dolce gabbana bodyleri.<br />Bak askim bu kalpli anahtarlik da,<br />Sana Armani’den aldigim gömlegin armagani.<br />Ne kadar mutluyuz degil mi?<br /><br /><br />Daha fazla izlememeliyim,migdem bulandi,<br />nereye kacabilirim ki?<br />Askin adi coktan bulandi...<br /><br />Maksad bagdat caddesi,babil’in kulesi.<br />Üzgünüm bulutsuzluk özlemi,<br />onlarin maksadi babilin asma bahceleri.<br />Asma bahcelerinde tek gecelik ask,<br />Karinlarini doyuran olacak.<br /><br />Biliyorum.<br />Kisir döngüsü degismeyecek...<br />Bir sevgililer gününde daha,<br />ask boca edilecek.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-6091252953560425436?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-81360801550348666932009-02-12T11:07:00.000+01:002009-02-12T11:08:26.742+01:00"ne dinlersen dinle,bu sarkilar kazinmisken ruhuna,kurtulamayacaksin" dedi,elindeki mizragiyla arkamda beliren undertow adami... üstelik calan sarkim güzeldi gercekten. anlamiyordum belki ne dedigini,umrumda da degildi zaten. ama o tini denilen sey ne kadar yakin...müzik ne kadar etkin,sözlerin yerine. ne bahsettigini bilmiyordum ama sundan eminim ki,ne viciklanmis bir ask hikayesi,ne de ideal devlet bekcisinden bahsediyordu. cok baska seyler. bilmediimiz seyler. evet,dünyada bizim bilemdigimiz hatta belki anlayamayacagimiz seyler de var. ve bu sarkilar,bunun en büyük kaniti. Bu müzik,bize ögretlenlerden cok baska. Bu ezber bozmak..bu alisagelmis her seye yapilan en büyük baskaldiri. Bilmem,duyar misin?biri,bedenini satmak zorunda degilsin demis...baska bir adam,senin icin olusmus tuzak varsa bir sehirde,yerin dibinden baska secenegin yok demis,öbürü dünün yitikliginden bahsetmis,digeri gökyüzünden kaybolan bulutlari soran cocugun sesini kullanip,bombalari götermis...bizimkiler iyiyi kötüden ayirmak icin dans etmis. bu cözüm degil kizim,baska bir secenek lazim.iyisi mi dön geri. a vava inouva... ne dediginin bir önemi yok.illa ki kaybolmak istiyorsan bir yerde,bu sarki bunun icin bicilmis kaftan. ama öbür taraftan,istem disi yasamanin zorlugunu anlatiyor bir adam.bu is cok zor. kulaklarimi kapatiyorum.iste yine o elinde mizrakla ensemde beliren adam ucmama yardim et diyor... bir kadin filistin de dogdugunu söylüyor.. öbürü,aclik mi yemis ömrünü,al sütümü ic kizim diyorken...kulagini kapatmak...baska bir adam ellerini cirparak enstrümanlarin en güzelleri ile,Hz. Muhammed'i(s.a.v) övüyor. duyuyor musun? anlamiyorsun,ama O'nu özledigini biliyorsun...Sen de özlüyorsun. yitirdigin her güzellik gibi.ama bu ruhunun karanligi,cok sey biliyor. En kötüsü,susmuyor... nasil duymayayim,bir adam öyle iddali bir isim secmis ki kendisine,kulaklarima cinlarken,tüm yollari bulacagimdan emin olabiliyorum. Tüm yollar diyorum. Bu cok tehlikeli.ama bir damla zehir..orta sinif bir kizin pianodaki dansi..sinif catismasi,renk ayrimi,irk,dil...Allah'im din... insanlarin kavgasi bitmedi. bunu da söylüyorlar. kavga,dövüs,dava.. dava diyorum;bu devirde herkesin bir davasi var artik. hayir,icinde mantik barinan hicbir kavramda,dinleri yüzünden insanlar harcanamaz. bir sarkiyla da bir insan harcanabilir. ama hicbir kavramda,harcanamaz...icinde mantik ve insani sorgulayip,hizmet eden hicbir kavramda.olmaz böyle seyler...eli mizrakli adam...o yanimdayken rahat degilim. Nasil yabanci. Cam fanus,aramizdaki sinir bundan ibaret..ama yine de,olmamali. rahat etmeliyim..sonsuza dek ölü olamassin. öldügünde elindeki mizrakla anilmak istiyorsan da,bu hayatin hakkini vermelisin.sonsuza dek,bir ölü gibi,yasayamazsin..."ölmeme izin verdiler" diyor.. cinayetlere bu denli taniklik yeter... sen,ait oldugun yere dön,sen benimle gel.santur calan adam,o sokak cok baska.sen orda kal.gelecegim ben daha sonra. sevda yasamanin yasak oldugunu söyleyenle beraber tek bir dizesini söyleyin hep beraber önce "al beni yar götür,götür buralardan...biktim hep ayni varoluslardan.." sonra susalim hepberaber.su sokak lambasi altinda,tek bir sarkiyla veda edelim birbirimize.muhakkak görüsecegiz yine bir yerde.kimbilir belki kabirde. bunu istemedigimi biliyorsunuz. o yüzden susalim simdi..sadece o sarki konussun...sonra,susalim hepberaber karanliga,yüzümüz görünsün.<br /><br /><br />kalem<br />-.-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-8136080155034866693?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-81212371600056446032009-02-03T22:44:00.000+01:002009-02-10T02:30:46.259+01:00// ikilik kinini içimden atıp sözde ben bir insan olmaya geldim / serimi meydana koymaya geldim / meğerse aşk imiş canın mayası / ona mihrab olmuş kaşın arası / Hakkın işlediği Kudret boyası / düzde ben bir insan olmaya geldim / serimi meydana koymaya geldim//<br /><br />bu türküyle haşır neşiriz şu günlerde..<br />cahiliz kimin bilmiyorum diyeceğidim ki<br />google sağ olsun<br />hepsini koyuyorum Aşık Nimri Dede ninmiş<br /><br />İnsan Olmaya Geldim<br />İkilik Kinini İçimden Atıp<br />Özde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Taht Kuralı Ariflerin Gönlüne<br />Sözde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br />Meğerse Aşk İmiş Canın Mayası<br />Ona Mihrab Olmuş Kaşın Arası<br />Hakkın İşlediği Kudret Boyası<br />Yüzde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br />Bütün Mürşidlerin Tarif Ettiği<br />Sadıkların Menziline Yettiği<br />Enbiyanın Evliyanın Gittiği<br />İzde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br />Ben De Bir Zamanlar Baktım Bakıldım<br />Nice Yıllar Bir Kemende Takıldım<br />O Aşkı Mecazla Yandım Yakıldım<br />Közde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br />Süregeldim Aşk Meyini İçerek<br />Her Bir Akı Karasından Seçerek<br />Varlık Dağlarını Delip Geçerek<br />Düzde Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br />Gör Ki Nimri Dede Şimdi Neyleyi<br />Gerçek Aşkı Her Gönüle Söyleyi<br />Her Türlü Sefaya Veda Eyleyi<br />Sazda Ben Bir İnsan Olmaya Geldim<br />Serimi Meydana Koymaya Geldim<br /><br />doğaçlama bir yazı olacak günlükmüşcesine<br />içini dökmek isteyen bir çocuğun kalemi yerine teknolojikliğinden klavyesinden dökülecek sözcükler...<br /><br />ders aramak, eş-dost aramak amaçlı bir nete giriş yine kendini arayışlardaki kendi tarafından bu amaçla kullanılınca<br />çocuk konuşacak kimse bulamadı..<br />kimseyle de konuşmak istemedi bir an<br />herkes sanki bir yönüyle onu başka taraflara çeker vaziyette<br />çocuk üzülür herkese başta kendine<br />yabancılaşmışız<br />bu bizim milletimiz değil ki<br />dışarıda bir tomar yabancı geziyor<br />yabancılaşmışız<br />bu bizim dostlarımız mı<br />bizim kurb köküyle yakınlarımız olan akrabalarımız mı<br />biz de yabancılaştık<br />onlara..<br />eski bize..<br />kafam karışık...<br />yazıyorum öylece<br />klavye üzerinde gezerken<br />dervişlerin neden gezdiklerinde aklım<br />yabancı topraklara gittikten beri<br />memleketim de yabancı bana..<br />yabancı geliyor burası<br />evim bir yabancı<br />her yer yabancı bana sanki...<br />esas vatanımın yansıması olan vatanımda değilim sanırım<br />beni daha"yabancı"topraklar mı bekleyecek ileri de..<br />bilmem..<br /><br />bir dökülüş yapmak istedim içsel<br />içimi dökmek istedim<br />oynama kelimelerle<br />rahat bırak kelimeleri kızım<br />canlarını acıtıyorsun bak<br />süsleyeceğim derken güzel tokalar takacağım derken<br />saçlarını çekiştiriyorsun<br />farkında değilsin<br /><br />farkındalık..<br />fark etmek hayatı<br />neden yaşadığını fark etmek<br />amacını aramak<br />ararken hayret etmek<br /><br />hayretlik...<br />hayret..<br />işte burada kelimelerim kendilerini gizlerler yazdırtmazlar istemezler bunu<br />meğer sen yazmazmışsın<br />onlar yazdırtırmış kendilerini<br /><br />Ya Fettah<br />kapılarımızı hayr eyle ve aç<br />inşaAllah..<br /><br />gittiğimiz bu iki kapılı hanın içinde bir çok kapı var<br />siyahlarına yaklaştırma beyazlarından ayırma...<br /><br />Fetihler, İnşirahlar, Felaklar, Naslar okuyun bana<br />Allah razı olsun<br />yar ve yardımcınız olsun<br /><br />Kalem'im<br />orda mısın??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-8121237160005644603?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-77972937257725466022009-01-05T00:26:00.000+01:002009-01-05T00:33:17.062+01:00<div align="left">bir siir yaz dediler,</div><div align="left">ben yazacakken tam</div><div align="left">agladi bir cocuk,<img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" /></div><div align="left">elleri yüzünde,</div><div align="left">gözlerinden akan yas degildi oysa.</div><div align="left"> </div><div align="left">Filistin de her renk acinin rengi.</div><div align="left">gökyüzünü süsleyen a1300 bomba seridi,</div><div align="left">filistin de yasamak,bu yüzden hep azab demekti.</div><div align="left"> </div><div align="left">bir siir yaz dediler,tam yazacakken ben,</div><div align="left">camiler bombalandi.</div><div align="left"> </div><div align="left">bahar olsun satirlarinda dediler,</div><div align="left">filistin de kanli kundaklarda dogarken bebekler,</div><div align="left">ben siir yazacaktim tam</div><div align="left">buketler kalemimde papatyalardan,</div><div align="left">ellerini yüzüne kapadi bir ana,</div><div align="left">bebek topragin altinda,kefeni kundagindan.</div><div align="left"> </div><div align="left">Filistin de bombalar siralaniyordu ip gibi,</div><div align="left">kirmizi donlariyla kutlarken yilbasini insanlik alemi.</div><div align="left"> </div><div align="left">bir siir yaz dediler,icinde bahar olsun..</div><div align="left">araya da kat birkac damla hüzün,</div><div align="left">kalplere selam olsun.</div><div align="left">Filistin'de günes kanla doguyordu,ben siir yazacakken.</div><div align="left">baharlarin aylari coktan silinedurdu,</div><div align="left">herbir kiz cocugunun irzina gecilirken.</div><div align="left"> </div><div align="left">ve sehadetlerle hayat buldu ölüm,</div><div align="left">bir ananin dualari, göz yaslarina karisti.</div><div align="left"> </div><div align="left">ahh müslümanlar bir damla su verselerdi,</div><div align="left">Filistin'i sel alirdi.</div><div align="left"> </div><div align="left">bir siir yaz dediler icinde deniz kokusu olsun.</div><div align="left">kalemime kan bulasti oysa,</div><div align="left">satirlarim da Filistin koksun.</div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left">kalem</div><div align="left"> </div><div align="left">-.-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7797293725772546602?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-24587055902324950702008-12-30T23:26:00.000+01:002008-12-30T23:43:59.732+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVqkDcctFhI/AAAAAAAAADk/FTGPgk_bu6s/s1600-h/oottxyy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285717491755849234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 148px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVqkDcctFhI/AAAAAAAAADk/FTGPgk_bu6s/s320/oottxyy.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div>Okudugum siirler coktan susturlmus,sarkilar yasaklanmis.<br />Bildigim aforizmalar coktan unutulmus.<br />Kahinler yorulmus.Kasifler bir kücük Ay'a tutulmus.<br />Simyacilarin bilgelikleri artik raflarin tozunu yutar olmus.<br /><br /><br /><em>Sen devrin en kör kranligindasin.Lakin parildamaya ugrasan kücük bir yildizsin,<br />inandigindan vazgecme yine de.Dogruya giden her yol birdir özde.Tutulan patikalar<br />birlesecek bir yerde.Sen yine de dualarini eksik etme.<br /></em><br /><br />Yasamin kalintilari paslanan yürekleri doldurmus.<br />Her insan,“isinize gelirse“ mantigini etine bürümüs.<br />Dile dolanan en büyük iftira“yalanci dünya“ olmus.<br /><br /><br /><em>Oku! ve gör beni de nasil tasladiklarini.<br />Ugrasim ve savasim cahiliyetlere set cekebilmek icinken,<br />inanmak icin kücük bir mucizenin yetebilecegini düsünmelerini...<br />Sorumluluk tasimamak,en büyük kacisidir insanin kendinden.<br />Bilinc denen bag,düsünceden ayri bir muamma artik onlar icin.<br />Onlar ki sirf kendileri icin insanligin huzurunu tabancaya kursun eden,<br />gözlerini tok etmeden karinlarini doyurmaya calisan nankörlerden.<br />Oku! bak neler diyor ilim..<br />Oku! ki olma o nankörlerden.</em><br /><br /><br />Okudugum kitapta yazanlara adalet(!) dedikleri düzen el koymus.<br />Elin altinda kalanin cani ciksin diye posamizi sökmeye ugrasmis.<br /><em>Ilim ya ilim</em> diye titrerken bedenler,yollar kapanmis ilime kosan.<br />Devranlar dönmüs o caglardan.<br />Korkar olmuslar sinirlardan.<br />Oysa korkmamisti onlar sinirlari belirlerken.- bize sormadan.<br /><br /><br /><br /><em>Vazgecme.Pes etmek her daim anahtar girisinde.<br />Kapinin acilacagi yer bataklik da olabilir,manevi cennetin de.<br />Cennetse eger vardigin yer,zaten bitmistir coktan söylenecek sözler.<br />Ama batakliklara variyorsa yolun sonu,endiselenme yine de.<br />Oku ve hatirla.<br />Nelerle savastim ben.<br />Oku ve hatirla.<br />Nelerle savasti onlar.<br />Bak kainat nasil da bir olmustu onlarin istekleri icin.<br />Allah nasil korumustu onlari ve beni aslinda.<br />Yüreklere nasil düsürmüstü sükür dualarini.<br />Oku ve hatirla.<br /><br /></em><br /><br />Tarih,payimiza düsen en büyük sanciymis.<br />Hatirladikca can yakarmis.<br />Ölümler devam ettikce kalanlar tarihin tekkerrürünü yazarmis.<br />Kalemler göz yaslarina bogulur olmus cokca.<br />Yazilan tek bir tarih olmasi gerekirken,<br />“hayir efendim öyle degil“ler türemis ve eksik kalmis herbir<br />tehcir kanunu tanimi.<br />Oysa tarihin tek kisiyle yazilamayacagi ögretilmis,<br />tek kisinin yazamayacagini degil.<br /><br /><br /><br /><em>Sen devrin en karanlik cagindasin.<br />Ahir zaman evladisin.<br />Yoluna cikan her kasiften bir sey dinle ki dogru yolu bulasin.<br />Dara düstügünde asil rehbere kosan olmalisin.<br /><strong>Her seyin bir ve tek seyden</strong> <strong>ibaret oldugu</strong>nu unutmayasin.<br />Ki her karsilastigin insan sana ahiretini hatirlatsin.<br />Dinsiz diyip hor görme,bilmiyor diyip suclama.<br />Senin de bilmedigin cok seyler var asilda.<br />Ama sen, Kelamullahlarin bilindigi ve hatirlatildigi bir evde gözünü actin.<br />Bunu unutmayasin.<br /></em><br /><br /><br />Matematik her zaman dogru sonuclari vermeyebiliyormus.<br />Aslinda coktan bildigimiz ve varligindan süphe etmediklerimizin ici bosaltilip,<br />en güzel aranjmanlarda önümüze kdv dahilinde sunulabiliyormus.<br />Ve paydasi dahilinde olmus küresellesmenin,toprak parcalarina düsen her sey.<br />Insanlar sevkati yeryüzünde birbirlerinden ögrenirlermis.<br />Sevkat yeryüzüne gökten zembille inmez derlermis.<br /><br /><br /><br /><em>Sen inancini ve güvenini tam tuttuktan sonra,<br />sana atilan hicbir ok,kanatmaz seni.<br />Lakin zirhini bilgi ceperiyle donatmalisin.<br />O zirha kavusabilmek icin,ilimi arsinlamalisin...<br />Adaletsizlige göz yumanlardan olma ki,insanliga faydan dokunsun.<br />En ufak bir selamin bile Allah katindaki yerini biliyorsun.<br /><br />En büyük inkarlar,yine“bir güc“ diyip toplanirlar.<br />Ve iman,süphe ile baslar.<br />Süpheyle gelgitlerin arasida elif gibi dimdik durabildigin sürece,<br />temellenecek imanin.<img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" /><br /><br />Ve sen en büyük inkarcilarin dogayla ilgili sözlerinde bile,Allah’in sifatlarini bulacaksin.<br />Yilmayacaksin seni kücük gören gözlerin keskin bakislarindan ve yüklemi bol,ancak anlami<br />Olmayan cümle öbeklerini duymaktan.<br />Okuyacaksin ve ilmi karislayacaksin herbir metrekarede.<br />Ve sükrünü yüzüne sürmelisin herbir harf ögrendigine.<br />Rizalar dilemesin sana bir harf <img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" />ögretene...<br /></em><br /><img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" /><br />Ben bugün kazasini yaptim tüm bildiklerimin.<br />Sükrümü yüzüme sürdüm sonra.<br />Gördüklerim beni sasirtinca kollarimi sivazladim.<br />Ve niyet ettim yeni ögrenecegim seylere.<br />Bismillah diyip okumaya basladim.<br /><br />Ben bugün kazasini yaptim tüm bildiklerimin.<br />Hayat yordu beni,elimi kalbime koyup,<br />hamdolsun diyebildim yine de;<br />Dakikalari deviren zamana...</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>-.- </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-2458705590232495070?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-58598182473436963522008-12-30T06:58:00.000+01:002008-12-30T07:34:26.665+01:00<strong><em><span style="color:#009900;">en öncelikle açık bir teşekkür "İnsanlara teşekkür etmeyen Allah'a da şükretmez" Allah razı olsun canım bugün neden kimse kimsenin yeni yılını kutlamıyor diye düşündüm derste bir yeni yıl muhabbetidir gitti ama takdir edersin ki bizi kendileri gibi etmişler.. 2 yıl öncesine kadar benim de bilmediğim bir şeydi geçen sene anladım gevur adeti kutldığımızı en ufak bir şeylerine bile benzememek için Peygamberimiz devamı gelir diye didinirken.. biz onlar olduk resmen .. 70 yıl kaldı 15. asra "Benim ümmetim 15. asrı göremeyecek" diye Hadis-i Şerif var diye biliyorum ve tüm kıyamet alametleri bir bir çıkarken yarın uyandığımda bir gözü kör deccal ve 2 tane güneşle karşılaşır mıyım acaba.. </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;"><br />Allah yolundan ayırmasın delalete düşürmesin düşenlerle bir oldurtmasın inşallah nasıl dua edip ne diyeceğimi bilemiyorum artık ne diyim Allah cümlemize selamet versin fikirleri icraat etmeyi nasib etsin çok şey istiyor muyuz bilmiyorum bozdukları düzeni geri istiyoruz belki de, onların yüzünden yapamadıklarımızla yüzleşince ve yapmak durumunda bırakıldıklarımızla her gün bir garip oluyoruz ölüyoruz yüzbin defa yaşarken belki de.. içim dolu gene çok napmışlar bize böyle napmışlar diyorum güzel bir tebriğe bile böyle cevap atıyorum Muharremimiz senemiz niyet amel ve akibetimiz hayr olsun canom birbirimize hep doğruyu hatırlatan 2 Elif olalım dik ve doğru.. zira dünya giderek yuvarlaklaşıyor...<br /><br />ve öncelikle nefret ediyorum bir kızıl elması olmayıp da geçmişimizde şimdi insanları kızıl kızıl kanlara bulayanlardan sonralıkla nefret ediyorum gene meşakkatle küçücük boyumuzla koca koca ağaçlardan topladığımız o küçük ellerimizle, kızıl elmaların doğal kızıllığına lanetler olası mermileriyle eşref-i mahlukat kanı bulaştıran esfel-i sefilinlerden ve nefret ediyorum bir şey yapamamaktan bol bol dilimle ve kalbimle buğz ediyorum onlara bol bol farz olanı gerçekleştiriyorum elimden başka bir şeyin gelmemesi acısıyla bol bol daha da nefret ediyorum onlardan<br /><br />nefret ediyorum bizi kendilerine benzetenlerden nefret ediyorum bunu göremeyenlerden nefret ediyorum bunu anlayamayanlardan nefret ediyorum insanları kullananlardan nefret ediyorum içime nefret tohumu sokup bana bunları yazdıranlardan nefret ediyorum ki nefretim Allah için...........<br /><br />AH lar çekmek istiyorum Elif ve Güzel He lerden Elif gibi dimdik dosdoğru He'lerce Güzel günler istiyorum çocuklarımıza geçtim bizden... yemyeşil bir bahçede bembeyaz duvarlarımızı boyarken ..... kızımız yanına geldiğinde babacığım bak Fatihayı ezberledim sana okuyayaım mı dediğinde dinleyebilecek mi ..... tüm Fatihalarımız din kardeşlerimizin üstüne şehitlerimizin üstüne olurken; oğlumuzla kendi boyadığımız duvarlar içinde kendi diktiğimiz çimlerimiz üzerinde futbol oynayabilecek mi orada canlarla ölüm kalım maçı yapılırken bedenler kana boyanırken.... öyle bir AH çekmek istiyorum ki felekleri yaksın istiyorum yaksın yaksın oradanb felek kubbesinden dönsün oluşan ateş de amerikayı ve küçük amerikayı (!) esas amerikayı mı demeliydim-- yaksın yok etsin kül etsin istiyorum, dibinde ne arayıp da bi tomar aletle manyetizmasını bozdukları dünyanın manyetizması gibi olsun lar ve o aletler beyinlerinde (!) parçalansın istiyorum, yüzleri, petrol için,araya araya delik deşik ettikleri toprak parçaları gibi delik deşik olana ve petrol gibi kapkara yanana kadar onları........... vahşet duyguları kabarıyor ruhumun ruhum boğulurken düşünmekten ruhum boğulurken insanları algılayışlarının eksikliğine ağlayışlarımın gözyaşları girdabında ve her hareketinde batarken dibe...<br /><br />benim ruhum onların canı acıyor...ölürse tenler ölür canlar ölesi değil buyurmuşlar Yunus Emre... "Şehidler ki diridirler" öyle değil mi yapılan savaşı anlamayanlardan nefret ediyorum her nefes alışımızın bile manası olması gerekirken amaçsizca gününü yaşayanlardan nefret ediyorum bize ne yaptıklarını görmeyenlerden onların çarkında yara bere içinde savrulan bir tane olmaktan nefret ediyorum.. tane büyür de o çarkı bozar da çark kırılır da sistem bozulur da...................................... diye dua ediyorum<br /><br />ne yazdıysam anlaşılmazsa da içimdeki anlaşılmaz derin büyük kindendir..dediğim gibi artık ne diyeceğimi nasıl dua edeceğimi bilemiyorumbize "selamun aleyküm" dedirtmeyen. cuma tebriği ettirtmeyen, bayramları tatil zannettiren, Muharrem'in anlamını orucun kalkanlığını unutturan öğretmeyen bellettirmeyen ve demediğim diyemediğim demek istediğim demek istemediğim bir çok şeyden nefret ediyorum.. nefretim nefsim için değil nefretim Hz. Alice bi-iznillah nefretim dini bozmaya çalışan ve dini yayanları katle uğraşan o kafiri ayağı altına almış kılıcı üstüne çekmişken kafir yüzüne tükürünce onu bırakan Alice.. neden dendiğinde seni şimdi öldürseydim bana tükürdüğün için nefsime uyup seni bana yaptığından dolayı öldürecek olmaktan korktum diyen Alice... ve kafirin Müslüman olmasına vesile olan bu sözleri sarf eden Alice...<br /><br />Hadis-i Şerifte buyurulduğu üzre "Hiçbir damla yoktur ki o. Allah katında O'nun korkusuyla dökülen gözyaşı damlasında veya Allah yolunda akıtılan kan damlasından daha makbul olsun" ............................ akıtılan göz yaşları ırmaklar oluşturduğunda kanlarımızla kıpkırmızı olduğunda gün gelecek boğulan siz olacaksınız derinleştirdiğiniz surette mezarınızı derinleştiriyor ölümünüzü hazırlıyorsuınu soğuk ve derin.... unutulmamalı ki "İnsanlara merhamet etmeyene Allah da merhamet etmez" bunların bilinciyle belki de "Kadere inanmak üzüntü ve sıkıntıyı giderir " Hadis-i Şerifincedir umudum ve<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285460511084213810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 184px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVm6VM2HdjI/AAAAAAAAADM/_P0_qwwSttg/s320/24.jpg" border="0" />Hadid Suresinde buyurulduğu üzre "Her nerede olursanız olun Allah sizinle beraberdir" Kelamullahlarındadır....unutulmamalı ki "Allah hüzünlü kalbi sever" zira herkes güzel güzel yaşasaydı nasıl hayırlı kul sabırlı kul edebli kul ölçülecekti de kötülükler içinde de güzel güzel yaşayanlar mükafatlandırılacaktı............hani buyurulmuş ya"Yakın bir istikbalde birtakım fitneler olacaktır.Fitne zamanında (ona karışmayıp) oturan kişi, (karışmak üzere) ayakta durandan hayırlıdır. O hengamede ayakta duran da (fitneyi hazırtlamaya) gidenden hayırlıdır. bu yolda yürüyen de bilfiil fesada çalışandan hayırlıdır." biz de bilfiil fesada karşı çarpışamıyorsak da ona doğru yürüyemiyorsak da ona karşı fikren gönlen kalemen zihnen direnen ayakta kalanlardan olarak hasyırlıyızdır inşallah Rabbim katında............. unutulmamalıdır ki <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285460512954379858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 190px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVm6VTz_7lI/AAAAAAAAADU/FPItefA1_T4/s320/62308.jpg" border="0" />"Dua da bir ibadettir." buyuruluyor. öyle bir güçtür öyle bir maneviyatır ki o... algılar üstüdür.. hayretler vericidir.. parlar temiz kalplerde parlar ki güneşle yarışır... "Oruç bir kalkandır buyuruluyor" silaha kurşuna kalkanla maneviyatla girişelim !! ve "tefekkür gibi ibadet yoktur" üzre düşünelim... düşünelim !!AH !! Her vurulan şehid Allah adıyla göçüyor esas aleme AH diyor, onlara AHlar ediyor, gözlerine görünecek var... çok az kaldı.......AH !!<br />"Haksızlıklar karşısında susan DİLSİZ ŞEYTANDIR".............................. </span></em></strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285460514129454818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVm6VYMKJuI/AAAAAAAAADc/r7x2C0ZwA38/s320/f_ad6911_800x600.jpg" border="0" /><br /><em><span style="color:#009900;"><strong>kalemime mürekkeb yerine kan düştü bu kez !!<br />"mim"<br />"."</strong> </span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-5859818247343696352?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-31024197135676073192008-12-29T16:35:00.000+01:002008-12-29T18:22:32.797+01:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVkClFMKYDI/AAAAAAAAACM/4jx0kh73F2A/s1600-h/ona2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285258473767591986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 223px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVkClFMKYDI/AAAAAAAAACM/4jx0kh73F2A/s320/ona2.jpg" border="0" /></a> Bir kirmizi elman var mi?<br /><br /><div align="justify">olsun isterdim.Sadece kirmizi elmalar mi?kursuna namusu ögretebilmeyi isterdim.Kursuna vicdani ögretebilmeyi isterdim.Kursuna erdemi,kursuna insanligi,kursuna merhameti....</div><br /><div align="justify">Cünkü ben insanlik erdemlerinden yoksun olanlara artik hicbir seyin ögretilemeyecegini ögrendim.Gazze'de ölen cocuklar anlatiyorlar bak.Tabuta girdiler diye öldü mü saniyorsun? Onlar hala ölümlerine sahit tutulanlarinin rüylarinda.</div><br /><br /><div align="justify">Nasil isterdim simdi suclu olan herkesi,her seyi yazip birbir küfretmeyi.Ne yarar ki?Bilmedik mi amerikan askerlerinin serefsiflikerini el kadarlarinin irzlarina gecerken,ülkelerin...Gecmedi mi herbir ülkenin,en can alici yerlerine dokunmadi mi yillarca,oynamadi mi kedi fare misali.Insanlik kukla olmadi mi onun elindeyken ipler? iktidar dedigimiz o yüce güc(!),herbir toprak parcasinda el pence divan durmadi mi önünde? egilmedi mi?</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">hatta sevmedik mi hepimiz? televizyon kutularinda misafir etmedik mi evlerimize?üzerimizde tasimadik mi kiyafetlerini?milyon dolarlar dökmedik mi kucaklarina?</div><br /><div align="justify">yapmiyor muyuz hala?</div><br /><div align="justify">Postmodern(!)likte önde oldugundan,kosa kosa gitmediler mi cocuklarinin kafa kagitlarina onun adini yazdirmak icin? yapmiyormuyuz hala?</div><br /><br /><div align="justify">daha fazla silah...</div><br /><div align="justify">daha fazla güc...</div><br /><div align="justify">daha fazla kan..</div><br /><br /><div align="justify">Sustu herbir toprak parcasi;amerika üzerlerinde kara tüllerden olusmus lanet bulutlari iken.</div><br /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Bizleri birbirimize düsürürken kiyafet devrimleriyle,türban ve bilimum cesitli "ban"lari tartismak üzere,kendileri devrimin alasini yapiyor insanlik üstüne.Yemisim türbanini.Insanlik bitiyor,kan akiyor kan...Hala ne ugrasiyorsun,ne biliyorsun yarin öbürgün o kursuna sen de gark olmayacagini.Yemisim düsüncelerini.Yemisim laikligini,demokrasini,özgürlügünü,bilmemneni.</div><br /><br /><div align="justify">Yemissiniz siz de temcit pilavlarini.Isitip isitip önümüze sürülen magazinden baska boyuta girmeyen aptal siyasetini,meydanlarda tartismaktan vazgecmeyiniz.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Siz hala basbakanin soyunu arayin,soy tartismalari yapin.Soyumuzu kaziyorlar sesinizi cikartmayin.sonra Uyan! diyin millete,en güzel rüyalarda gezinirken ellerinizde kirmizi saraplar,kahkahalarinizi da eksik etmeyin din üzerinden espriden prim yaparken.</div><br /><br /><div align="justify">Ve citinizi cikartmayin,Gazze de cocuklar ölürken.Kolunuzu kipirdatmayin kanlar akarken.Kucak acin amerikalara.Avrupa birligi kurtaracak bizi,hepimizi...(!)</div><br /><div align="justify">Merak etmeyin.</div><br /><br /><div align="justify">Vampirlerin keskin kan kokulari mevcut Gazze sokaklarinda.</div><br /><div align="justify">Ve gözlerini yuman bir adam(kimbilir hayatinin kacinci baharinda?) son nefesini veriyor yine de Allah'in adiyla.</div><br /><br /><div align="justify"></div><br /><br /><div align="justify"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285258851859077954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 226px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVkC7FsMm0I/AAAAAAAAACU/GOsCek48I6s/s320/obj45wr.jpg" border="0" />Hayir.<br /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Icinde insanlik vasiflarinin bulundugu hicbir kavrama sigmaz bir insanin inanclari yüzünden öldürülmesi.Üstelik yirminci yüzyilin bilmemkacindayiz.Postmodern(!) caglardayiz.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Gözünüzü doyurmayacak hicbir toprak parcasi anladim.</div><br /><div align="justify">Herbirinize baska dünyalar lazim...</div><br /><br /><div align="justify">Oysa cok geride kalmaliydi artik savaslar.Insanlar döktükleri kanlara doymali ve gark olmamaliydi sinirlarin üstünde körebe oynayan güclere.</div><br /><br /><div align="justify">Atatürk 'ün ölmeyi emrettigi kadar gerilerde olmaliydi.</div><br /><div align="justify">Napoleon'un atina binmesiyle savasin baslayacagini idda etmesi kadar geride kalmaliydi...</div><br /><br /><div align="justify"><em>Bir kirmizi elman var mi?</em></div><br /><br /><div align="justify">Gözlerinden yas akmiyormus Gazze'deki cocuklarin.</div><br /><div align="justify">Babalarinin,hatta bir hafta evvel beraber körebe oynadiklari arkadaslarinin neden öldüklerini biliyormus her biri.</div><br /><div align="justify">Ve bir daha körebe oynamamaya söz vermisler,</div><br /><div align="justify">ebe olanin yüregine kursun saplandigindan beri.</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285263494393721650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 226px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVkHJUetczI/AAAAAAAAACc/cmjcgPfIRoM/s320/obj71hq.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><br /><br /><div align="justify"></div><br /><br /><br /><div align="justify"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-3102419713567607319?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-54612081727925572342008-12-28T19:36:00.000+01:002008-12-28T20:18:16.172+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVfL2xvu6gI/AAAAAAAAACE/GA_1OFE1P6I/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284916829669485058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 126px; CURSOR: hand; HEIGHT: 87px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVfL2xvu6gI/AAAAAAAAACE/GA_1OFE1P6I/s400/images.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVfL2h_PeXI/AAAAAAAAAB8/HPpwS1RZ6rY/s1600-h/mkombe_100_1431k.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284916825439566194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVfL2h_PeXI/AAAAAAAAAB8/HPpwS1RZ6rY/s400/mkombe_100_1431k.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="color:#009900;">resimleri tefekkürünüzün ve vicdanınızın sizle kuracağı diyologlara bırakıyorum... </span></div><div></div><div><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;"><em><strong>sokaktayım kimsesiz bir sokak ortasında yürüyorum yolkumun karanlığa çıkan noktasında sanki beni bekleyen bi ışık görüyorum...<br />yolum bir okula çıkıyor yanımdaki aslında tanımadığım ama o an çok iyi bildiğim birinin bana gir şu sınıfa demesiyle amaçsızca sınıfa giriyorum matematik dersi işliyorlar.. pek de anlıyorum ya ben.. hoıcam şu şu kişiyi sor dediler o yüzden girdima ma görüyorum ki burada yok ben de branşınıza aşina değilim zaten rahatsızlık evrdim iyi dersler ve saire.. bir kız çocuğu beliriyor yanımda uzun saçlarını toplamış tepesinden kırmızılar giymişd aha da şirin olsun diye ne gerek vardı oysa ki.. kantine gidiyoruz abiden çikolata istiyortuz kızıma.. iyileri hep kazıklamak zorundalar mı.. önce bilmediğim bir sınıfa yolluyorlar nedenini bile anlamadan.. şimdi de kantinci abiden 1 çikolata istiyoruz beş tane veriyor zorla sağolsun.. hadi<br />diyorum çocuktur alalım 1i benim 4ü senin tamam mı yeriz bunları.. çocuk da farkında ama ses çıkarmıyor derken çıkıyoruz okuldan bana bilmiş bilmiş anlatıyor aklına gelenleri keşfi yeni heyecanı büyük anlatıyor çocuğum dinliyo ve izliyorum yüzümde tebessüm içim rahat işte geleceğimiz diye.. balkondan bir musibet bağırıyor.. ne biliyorsun ki sen ne anlatıyorsun !! boş bunlar boş.. !! çocuğumun yüzü düşüyor sesi kısılıyor ve sesi kalmıyor en nihayet elinde 4 çikolatayla yanımda duruyor sade.. çocuğum diyorum ellerim saçlarında gezerken.. seni hep yolundan alıkoymak istiyecek böyle kişiler çıkacak yoluna seni yıldırmak istiyecekler içine kurt düşürecekelr sen vaz geçirmek seniş yormak için türlü hile edecekelr sen kulağınıo tıka onlara yolun yoldur devam et... karşıdan ablası geliyor şimdi onu savunabilecek daha çok kişiyiz.bak çocuğum doğruysan yoldaşın oluyor az da olsa ve vakit ilerledikçe sen doğru yolundayken yoldaşların da bu sayıda kalmıyacak elbet<br />Hayali Beğ buyurmuşlar</strong></em></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;"><em><strong>ne zillet vermeğe ragıb ne devlet-hahumuz vardur/<br />ko gayrı gayra yar olsun bizim Allahumuz vardur<br /><ne><br />sen içindeki safiyane niyetle fesad zamanında sarılacağına sarılıyorsun ya hadis-i şerif üzre.. eşref-i mahlukatsın bi-iznillah Rabbin indinde...<br />Alim sıfatıyla Rabbimden hayırlı ilim isterim<br />öğrenen ve öğreten hayırda ortaktır hadis-i şerifi üzre...<br />öğrendiklerimi öğretebilmeyi nasib et Ya Alim...<br />ve Hayali Beğ 2. beytinde şöyle buyurur<br />Tarikinden irerse menzil-i maksuda her aşık/<br />Hakikat rahını gözler bizüm bir şahımız var<br /><eğer><br />elbette tüm işler Şahımız için gedaları bendeleri köleleri kulları olan bizlerce.. eğer Ona giden yollardan sapmaz, Maksudun O olduğunu unutmaz, her işimizi O Maksad eksenli amel edinir, niyeti sahih kılar, niyeti O edinirsek.. Hakikat yolumuzun sonu Hakikat evine çıkar ve ev sahibi Şah bize kapısını açar buyur eder.. yollar ki bir menzile çıkar yeter ki evvel ni<br />yet sonra amel sahih olsun akıbet de sahih olacaktır bi-iznillah...<br /></strong></em></span></div><br /><br /><div><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;"><em><strong>uyanıyorum..<br />öğlen oluyor mekan bir Mehmet Akif'i anma programı..<br />O Akif ki parası olmadığından her gün 17 * 2 km yolu yayan gidip gelsin okula, o Akif ki hem güreş tutsun köy düğünlerinde para kazanmak için hem okusun, o Akif ki okul 2.Sİ olmak üzereyken okul 1.si<br />çocuk Ermeni olsun.. çoğunluğun memleketinde bir azınlık 1. olmamalı desin daha da sıkı asılsın derslerine okulu 1.likle bitirsin, o Akif ki çocuğa gitsin ve aramızdaki yarış şahsi değil milliydi demeye kalmadan çocuk tamam Akif desin ben ne için çalışıyorduysam sen de onun için çalışıyordun desin.. O Akif ki.. Akifane bir hayat sürebilmeyi diletir bana..<br />rüyam çıktı zaar...<br />küçük ellerimiz küçük kalbimizden geçenleri iletti ve şimdi büyük bir za'tın kaleminden dökülenleri size iletiyor;</strong></em></span></div><br /><br /><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;"><em><strong><br /><br /><div><br />"Bir Kızıl Elman Var mı?"</div><br /><br /><div><br />Hayatta herkesin farklı hedefleri var. Hepimiz için müşterek bir hedeften bahsedebilir miyiz? Hedef tespit ederken nasıl bir usûl takip etmeli ve hangi hassâsiyetlere sahip olmalıyız?<br />Genç nesillerin en büyük ideali, istikbâle hazırlanmaktır. Herkes istikbâle dâir, kendi iç dünyâsına göre birtakım hayallerin peşindedir. Meselâ; “Ben şu fakülteye gideceğim, şu mevkîye geleceğim.” gibi. Bu da gâyet tabiîdir. Lâkin kendi yapımıza göre hangi mesleği tercih edecek olursak olalım, o meslekte Allah rızâsının aranması zarûrîdir.<br />İstikbâldeki yeni hayatın meçhul günlerini ihsân edecek olan, Allah Teâlâ’dır. İstikbâl, başta Allâh’ın takdîrine, daha sonra da kulun istîdat, gayret ve niyetine göre tecellî eder. Hazret-i Mevlânâ ne güzel buyurur:<br />“Sen hiç buğday ektin de arpa bittiğini gördün mü?”<br />Her işte; kâbiliyet, hâlis niyet ve gayrete göre bir netice alınır. Bu âdeta şaşmaz bir tabiat kanunu gibidir. Gönüllerde Allah rızâsı olursa, hangi mevkîde, hangi meslekte, hangi şartlar altında olunursa olunsun, istikbâl parlak olur.<br />Bunun için hedefimizi;<br />“–Allâh’ın rızâsına ulaşmak, Peygamber Efendimiz’in sevdiği bir ümmet olmak için çalışacağım.<br />–Akabe’de, Hudeybiye’de, Bey’atü’r-Rıdvan’da, hayatının geri kalanını Allah ve Rasûlü’nün emrettiği şekilde geçirip karşılığında da cenneti alacağını bilerek bîat eden o sahâbe gibi olacağım.<br />–Maddî imkânları sıfırlansa bile îman gücüyle düşmana göğüs geren Çanakkale’deki o arslan yürekli neferin gönül dokusunu taşıyacağım.<br />–Dînime, vatanıma, milletime hizmetkâr olacağım. Bayrağımın şeref ve haysiyetini koruyacağım.” gibi millî ve mânevî duygular etrafında belirlemek îcâb eder. Bunlar, her mü’min için müşterek hedeflerdir.<br />Hayatta hedef belirlerken de en çok ihtiyaç hissedilen meselelere öncelik verilmelidir. Bu itibarla günümüzün en mühim ihtiyacı, iyi yetişmiş insana olan ihtiyaçtır. Günümüzde bilhassa yüksek idealleri hedefleyen genç nesillere milletimizin ve bütün insanlığın ihtiyacı had safhada bulunmaktadır.<br />Çünkü bugün insanlık, ahlâk ve insanî özellikler bakımından âdeta can çekişiyor. Çünkü bütün güzellikler, fazîletler, ulvî duygular şu veya bu şekilde nefsin süflî arzularının tasallutu altında.<br />Dolayısıyla bugün, yetişmiş ideal insan eğitiminin ve hizmetin ehemmiyeti çok daha büyük. Yani asıl hizmet, ruhlara ve gönüllere mâneviyat aşısı yaparak mânen boğulmak üzere olanlara can kurtaran simidi uzatmak.<br />Hazret-i Mevlânâ Mesnevî’sinde bir hikâye anlatır:<br />“Bir gece vaktiydi. Evimden dışarı çıktım. Kırlarda geziyordum. Bir adamcağızın elinde fenerle dolaştığını gördüm:<br />«–Bu gece karanlığında ne arıyorsun?» diye sordum. Adam:<br />«–İnsan arıyorum!» diye cevap verdi. Ona dedim ki:<br />«–Yazık! Boşuna yoruluyorsun... Ben yurdumu terk ettim de yine onu bulamadım. Git evine. Yat, rahatına bak. Nâfile arıyorsun, onu hiçbir yerde bulamayacaksın!»<br />Adamcağız acı acı baktı ve dedi ki:<br />«–Bulamayacağımı ben de biliyorum. Ama yine de hasretimi tatmin etmek için aramaktan zevk alıyorum!»”<br />İşte insanlar da darda kaldıkları, zorlandıkları ve içinden çıkamadıkları her işte bir kurtarıcı beklerler. Bunun içindir ki Ömer bin Abdülazizler dâimâ aranıyor, Fatihler dâimâ aranıyor. Çanakkale’nin, İstiklâl Harbi’nin o yiğit, o îmanlı erleri ve kumandanları dâimâ aranıyor.<br />Bu arayışlar, asıl ihtiyacın farkında olmak bakımından çok güzel. Ancak bütün bu arayışlar, ideal insanı yetiştirme gayretine dönüşürse, işte o an, aranan insanın bulunacağı andır. Gayretten uzak arayış ve bekleyişten ise hiçbir semere alınamaz. Çırpınmayan, tembel ve paslı yürekler hayat okyanusunun girdaplarında boğularak helâk olurlar.<br />Bir milletin istikbâlini görmek için, o milletin gençliğinin, enerjisini nerelerde tükettiğine bakmak yeterlidir. İdeal bir gençlik hedefliyorsak, dînî, mânevî ve millî duygular iklîminde bir eğitim ve terbiye şarttır.<br />Hayatta kendimize hedef tâyin ederken, evvelâ istîdâdımız ne yönde, kendimizi nasıl yetiştireceğiz, bunu bilip kâbiliyetimize göre kendimizi teksîf etmeliyiz. Ayrıca hedefimizi de zamanında belirlemeliyiz. Yaşlandıktan veya iş işten geçtikten sonra bir hedef belirlemenin çok bir faydası olmaz.<br />Fâtih Sultan Mehmed Han, henüz on dört yaşındadır. Hocası medreseyi gezerken bakar ki, Fâtih’in odasında gece yarısı ışık yanıyor. “Şehzâdem ne yapıyor, acaba?” merakıyla odaya girer. Bir sürü evrak görür masasının üstünde: İstanbul fetih planları, projeleri… Daha o yaştaki şehzâde:<br />“İstanbul’u nasıl fethederim, bu zamana kadar aşılamayan surların sırrı nedir, nasıl aşarım bunları?” sorularının cevaplarını aramakla meşgul.<br />Hedef nedir burada? Kuru bir cihangirlik dâvâsı mı? Elbette hayır! Hedef; “İstanbul, mutlaka fetholunacaktır.” nebevî müjdesinin akabinde gelen; “Onu fetheden kumandan, ne güzel bir kumandan, onu fetheden asker, ne güzel bir askerdir!” iltifâtına nâil olabilmek.<br />İşte bu bir hedefti, hem de ideal bir hedef. Onun için hedeflerimizi iyi belirlememiz ve ona kavuşmak için gayret etmemiz lâzım. Zîrâ bir şeye râm olmadan ona sâhip olunamaz. Bunun için şahsî kaygıları, nefsânî takıntıları, ten rahatını, fânî zevk u safâları bir kenara bırakarak diğergâmlığa ermemiz îcâb eder.<br />Mevlânâ’nın ifâdesiyle, berrak bir su bile hareketsiz ve sâbit bırakıldığında bir müddet sonra kokmaya başlar. Fakat hareket hâlinde olan, belli bir hedefe akış heyecanı içindeki bir akarsu, dâima berrak ve temizdir.<br />İşte herkesin, ulaşmak istediği ideal bir “Kızıl Elma”sı bulunmalı ve kalpler de dâimâ o yüksek hedefin heyecanı içinde çırpınmalıdır.<br />Ulubatlı Hasan ve arkadaşlarını Bizans surlarına çıkartan ruh nedir?: Yüce bir ideale ulaşma heyecanı. Surlara öyle bir aşk ile çıkışları var ki, çıkarken vecd içinde;<br />“Bugün şehîd olma sırası bize geldi!” diyorlar. Ne Rum ateşlerini görüyor gözleri ne de surların üzerinden boşalan ok yağmurunu. Tek hedef, Peygamber Efendimiz’in müjdesine nâil olabilmek.<br />Ulubatlı Hasan ve arkadaşlarının “kızıl elma”sı buydu. Peki bugünkü Hasanlarımızın, Alilerimizin, Fâtihlerimizin… bu vasıfta bir kızıl elması var mı?.. Bugün hedefler ve idealler ne kadar Hakk’ın rızâsına, ne kadar nefsâniyete endeksli?..<br />Eğer hedeflerin tespitinde ve gayretinde îman heyecanı devredeyse Cenâb-ı Hak muvaffakıyetler ve zaferler bahşediyor. Bir harpte, îman heyecanı varsa, hakîkî şehîdler veriliyorsa, yiğitler, cengâverler son gücüne kadar direniyorsa, sayıca az bile olsalar, zafer müyesser oluyor. Yok eğer korkaklar, ödlekler, molozlar ölüyorsa, o harp yerinde insan enkazından başka bir şey kalmıyor.<br />Onun için kalbî yapı çok mühim. Kalbî yapıda da Allah Rasûlü’ne muhabbet ve O’na itaat şart. O ideal insanı, kendi idealimiz yapmak zarûrî…<br />Bizim en büyük bahtiyarlığımız, önümüzde Peygamber Efendimiz gibi bir örnek şahsiyetin bulunmasıdır. Bunun için Rabbimize ne kadar şükretsek azdır. O’nun doğruluğunu, yüksek karakter ve şahsiyetini herkes tasdik hâlindeydi. Nitekim câhiliye toplumu, O Üsve-i Hasene’yi ideal aldı, O’nun izini tâkip etti ve neticede çukurdan zirveye yükselerek fazilet semâsının yıldızları hâline geldi.<br />Velhâsıl, istikbâli lutfedecek olan Cenâb-ı Hak’tır. Hakk’ın râzı olmadığı bir şekilde istikbâl kazanmaya çalışırsak, fânîlerin on tane diplomasını alsak bile, netice hüsrandır. Mühim olan, Allah rızâsının şehâdetnâmesini alabilmektir. Mânen de iyi yetişmiş, vicdan sahibi bir gönül insanı olabilmektir. Böyle olduğu takdirde hangi meslek ile iştigâl edilirse edilsin, Hakk’ın rızâsına yol bulunur.<br />Hastaları üzerine bir ibâdet heyecânıyla eğilen vicdanlı bir doktor, şifâ tevzî eder. Bunun aksine, kalbi mânevî hayata kapalı bir doktor, tıp bilgisini kullanarak zâlim bir kasap hâline gelebilir.<br />Bir işveren, emri altındakileri bir evlât ve kardeş gibi görürse, işinin bereketi artar, huzurlu bir hayatı olur. Bunun zıddına kalbi dünyaya esir olmuşsa, kul hakkı tanımayan, menfaatlerinin zebûnu olmuş bir zâlime döner.<br />Hukuk tahsili gören biri, vicdanı hak ve adâlet duygusundan mahrum ise zâlim bir cellât hâline gelebilir…<br />Velhâsıl tahsil, insanın gönül yapısına göre şekillenir. İlim, hüner, sanat; iki uçlu bir bıçak gibidir. Hayra da şerre de kullanılabilir. Bunun için ilmin irfâna dönüştürülmesi, akılla birlikte kalplerin de eğitilmesi şarttır. Bu vicdan eğitimi de Allah ve Rasûlü’ne itaatle başlar.<br />Bu yüzden evvelâ şahsî ve mânevî vasıflarımızı inkişâf ettirmemiz îcâb eder. İbâdetlerimiz, bizi duygu derinliğine götürmeli, hassas yürekli bir müslüman olmalıyız. Yaptığımız hizmetler, bize ulvî hisler kazandırmalı. Bunlar kalbimizin rakik bir hâle gelmesine, zarif bir müslüman olmaya götürmeli bizi. Elimizden, dilimizden bütün beşeriyetin faydalandığı bir insan olmaya götürmeli. Âdeta bir çeşme misâli cömert kılmalı gönüllerimizi. Bir çeşme, hiç akmayacağım der mi? Her gelen musluğu çevirir, o çeşme bütün canlılara suyunu ikrâm eder. Hedef, böyle deryâ gönüllü bir müslüman olabilmektir.<br />Yine hedef, bu cihânın bir imtihan dershânesi olduğunun idrâki içinde yaşayıp ilâhî azamet ve kudret akışlarına âşinâ olabilmektir. Rabbimizin kâinattaki varlıklarda sergilediği hikmetleri gönül gözüyle okuyabilmektir.<br />Meselâ, “Cenâb-ı Hak şu gülü niye yarattı?”<br />Cenâb-ı Hak, hiçbir şeyi hikmetsiz ve abes olarak yaratmadığı bildiriyor. O hâlde bir gülün bizlere verdiği mesajlar neler? Rabbimiz, yarattığı her varlıkla insanın gönül ufkunu açıyor. Sapındaki dikenlere katlanan bir gül gibi hayatın med-cezirlerine katlanmayı hedefimize koyuyor. Gülün hiç somurttuğu görülmüş mü? Dâimâ tebessüm hâlinde… Hep bir güzelliği, bir cömertliği temsil ve telkin ediyor. Latîf kokusunu, rengini, ahengini, zarâfetini ikrâm ediyor... İşte bir mü’minin gönlü de böyle olacak. İslâm’ın zarâfetini, güzelliğini ve güleryüzünü her hâlükârda ikrâm edecek.<br />Rabbimiz hepimizi rızâsına muvâfık ideallerin insanı eylesin! Fânî hayatın basit oyuncaklarına aldanarak nefsânî bir su birikintisinde boğulmaktan cümlemizi muhâfaza buyursun! Hepimizi insanlığa huzur ve rahmet tevzî eden deryâ gönüllü mü’minlerden eylesin!</div><br /><br /><div><br />Âmîn! </div><br /><br /><div><br />Osman Nuri Topbaş</strong></em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-5461208172792557234?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-72921173457313667822008-12-23T23:24:00.000+01:002008-12-23T23:56:13.704+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVFsdlW4VbI/AAAAAAAAAB0/_k347p2lF_U/s1600-h/zulmet.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5283123093382387122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 135px; CURSOR: hand; HEIGHT: 95px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SVFsdlW4VbI/AAAAAAAAAB0/_k347p2lF_U/s320/zulmet.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#009900;">Geceyi nasıl aydınlatıyorsa bu şem<br />güneşin de doğduğu yer kapkaradır<br />ve zerreler ki bi tam eder birleşip<br />gören göze her zerre tam manadır...<br />hayrı er edin denir velilerce<br />işin hikmeti hayrı bilip etmede<br />her ne gelirse gelsin ahirde<br />şer görünse ol dahi bir hayrdır neticede...<br />gitme gitme o ehrimenin kalesine ey Gül<br />yaprakların solacak...<br />yaprakların zulüm görecek züulümat rengi alacak<br />yaprakalrın düşerken yerlere ezilecek basılacak canın acıyacak<br />ve sen<br />düşersin yarlarında yarinden uzak...<br />Hürmüz üzülür gidersen ondan ırak<br />gitme.. yoksa gitmiştin de görmedi mi gözüm...<br />her ne gelirse gelsin ahirde<br />şer görünse ol dahi bir hayrdır neticede...<br />zulmete koşarsın yorulmaz dizin<br />karanlığından kör kalmış gözün<br />duymaz mısın hilesi onun<br />baykuş sesi seda-yı bülbül bürünür<br />seni Gül görür de gözüne aksini yürütür</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Ehrimenler kazanmasın Zulmete gark olmasın Canlar</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">solmasın bahçelerde rengin açan Güller...<br />her zulümatın altından ise bir Nur görünür..</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">zalimler zulümleriyle şan yürütür</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">gitme simsiyah olacak dünya</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">gitme Gül rengin solcaka siyah olacak</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">gitme Canın yok olacak ruhun boyanacak...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Allahın boyasıyla boyan...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">zulümlere uğratma ruhunu, karartma, acılara bulatma<br />gitme.. yoksa gitmiştin de görmedi mi gözüm..<br />Hürmüz üzülür<br />Ehrimen sevinir<br />savaşmış bu<br />bir küreymiş elindeki en yüksekte oturanın<br />yarısı Nurdan yarısı karanlıktan</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">kazananın rengi hakim olacak o kürede<br />Hürmüz bembeyaz güzellerin en güzeli yiğit savaşçı<br />Ehrimen kapkara çirkinlerin çirkini yok edici kötü canavar<br />gitme..<br />yoksa<br />gitmiştin de..<br />hayır...<br />nur..<br />HAYIR !!<br />gitmeseydin...<br />bilemezdin belki........<br />şer olmasa hayır bilinmez<br />zulmet olmasa Nur bilinmez...<br />gitmeseydin...</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Bazen ne kadar uğraşsak da inadına girilmez yazan yere girer araba,<br />yağlı boya denen yere oturur çocuk, ah... çekiyorum ateşli ve Nur eden sadece ah... ki Allah lafzının ilk ve son harfleri ile güft-ü gu ediyorum en kulağına hoş gelmeyen namelerimi sunuyorum lezzetine bak diye halbuki şerbet onlar kardan serince ve baldan tatlı... bazen ne kadar sıcaksa da hava sıcak su içer kimi, bazen şekerlere bulanmışken acı biber ister canı...<br />zulmet olsun da yeter ki Nur bilinsin....</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">İçin dışın mundar iken</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">dost neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">gözün gönlün nefsi hava</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Aşk neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Zakir ile yoldaş olup</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Sadıklara yar olmadın</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">olmaz yere verdin gönül</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Dost neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Dünya gözün ruşen edip</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Gönül gözün kör eyledin</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Zulmet dolucak gönlüne</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Nur neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Gerçek ere derviş gerek</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Doldu cihan dava ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Duydun ise aslın işi</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Kal neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Dostlugu sanma hemen</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">olur suret dizmek ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Dilde ise senin işin</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Hal neylesin senin ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Dostun hoş derdi ile</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">merdana sür devranını</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">dost değilsen dost yolunda</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Ar neylesin senin ile!</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Yunus Emre</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#009900;">Allah yar ve yardımcımız Nurunu arayan bulan yayan eylesin inşallah... HEPİMİZİ........</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7292117345731366782?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-36311918785494397562008-12-18T01:02:00.000+01:002008-12-18T01:22:19.297+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SUmTqiDkFEI/AAAAAAAAABs/ul23XyP81Wc/s1600-h/yorumsuz.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280914396974158914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SUmTqiDkFEI/AAAAAAAAABs/ul23XyP81Wc/s320/yorumsuz.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><strong><em><span style="color:#009900;">kavramlarımın hepsini birden yansıtıyorsun kalemim, içinde mürekkeb var diye mi "mürekkeb"le iç içesin diye mi Kevserler içesin inşallah Resul-i Ekremin sancağında komuşuyken En Sevgiliye... </span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;">Bir Şeb-i Arus akşamı bilgisayarımdan ney inlerken bencileyin ve adım Nurken... sen, ben hiç sana bahsetmeden hep başkalarına bahsettiğim bu farkındalığımı farketmişken Hz. Mevlananın Türbe-i Şerifleri üzerine güneş ışığının oyununu yakalayan deklanşörümün ürününü paylaşmak istedim seninle...<br />isimler... hayatımın anlamı... melek... ney... hayat şiirimin imgelerini yakalayan bir rüya avcısı mısın ben farketmeden beni farkediveren ^_^<br />çok acırken hırçın olabiliyoruz, belki bencil, belki kırıcı... yordum herkesi gibi hissedip dahasını da yormamak için öldürücü bir darbe almış bir hayvanın kACIşıyla kACIyorum sürekli... kaçmıyor elbet gözünden...<br />bu üstüste gelişlikle özelden genele gidiyorum şöyle bir hayatımda...<br />Ramazana 10 gün kadar kala 13 yıldır çocuk sesi çınlamayan evin içinde çınlar bir çocuğun sesi gelecek günlerinden habersizce. sonradan LaL der kendine olmak istediğini bi türlü olamadığından belki de... LaL der duru cismine... ve adını Ayşegül koyacaklarken dili sürçer kuzeninin Ayşe Nur oluverir çocuk... çocuk büyür iyi işlere yönelir derken bir çukura sendelenir çıkamaz birkaç sene ve çilehanesinde 1001 günlük çilesini doldurmak üzere uzak bir diyara gönderilir Alemlerin Şahı tarafından... Herkes okula, ortama (!), eğlenmeye gelmişken o hiç almadığı bir eğitimi almaya gelmiş gibidir, hayatında ardısıra gariplikler oladuru. Çocuk da çocuktur tam.. anlayamaz bir türlü, hayret makamındaki salikcesine hayretler içinde mürşidinin inayetini gözeteduru... hayretlerdedir, olanların sebebini bilir, düşünür, sorar, çok sorar, herkese sorar, herkesi yorar ve yavaş yavaş en çok sevdikleri bile "yordun beni Nur" der... "beni yordun..." başkası "seni yordum biliyorum" derken ve Nur başkasına "beni yordun nolur beni bana bırak" derken... çok büyük bir yap-boz bu, rüyama konuk olmuştu sanki, bi parçası yoktu. gece karanlıkta onu bir Samiciğim konserinde buluyor olmalıydım... ve Nur çilehanesinde adının kıymetini öğrenir, adından hayatına anlamlar yüklenir, bu anlamlarla arayışları kuvvetlenir... ve iyi ki Nurdur çocuk... isim ağır da olsa verilmişse nedeni vardır... zira Allah kuluna çekemeyeceği dert vermez, vermeyeceğini de istetmez.... ve herkes 3. sınıfta değişecek dediklerinde zuah diyen çocuk en canlı örneklerini müthiş tevafuklarla yaşar hayatında. nasıl bi kurgudur bu böylesine muazzam, acı verici, hayret verici, anlam aranması gereken ve hayırlısıyla bizi anlamlandıracak olan nasıl bir sınavdır bu... herkes değişirken Nur değişir güzele yönelir... ama sendeler durur yürümeyi yeni öğrendiğinden. sendelerken hep tutunur en sevdiklerine en sevdiklerinin üstüne çok yüklenir belki de... onlar da halbuki yeni yeni yürüyorlardır, bazısı ise yürümeyi unutmaya başlamıştır. hepberaber bir yerlerini incitirler düşerek... düşüşler ayağa kalkabilelim diye ! daha dikce ve dimdik olabilelim diye !! bu yuvarlak dünyada bir ELİF gibi durabilelim diye... !!! ELİF... Vahdet... Birlik... Her şey Birden... kırılmış aynaya yansıyan aksleriz ondan çoğuz oysa her şey TEK...<br />dün Nuruma tezat zulmetler içinde bilgisayar ekranı ve mum aydınlatırken yaşam sahamı ben pervane, başucunda ağlamaktan bi-hederken -Allah heder olmaktan saklasın...- bilgisayarımdan çalan neydi bu yazıyı okumak için daha başlarında açtığımca... hayatımız ney-veş zaten... söylemememiz gerekenleri söyleyiverip kuyulara, kuyular taşırıyoruz... yanıyoruz... deliniyor, oyuluyoruz... inliyoruz... aşktan inliyoruz... aşkı ararken önümüzü, sağımızı, solumuzu görmüyoruz; düşüyoruz, deliniyoruz ve inliyoruz... En-Nur Nur etsin sağımızı, solumuzu, önümüzü, arkamızı, altımızı, üstümüzü der Mevlevi Evradı... ve Nurundan ayırmasın ki Nurumuz bitmesin...<br />insan Meleklerden daha üstün ama hayvanlardan da daha alçak tabiatte olabiliyormuş; yükseklerin en yükseği veyahut alçakların en alçağı... seçimlerimiz, niyetlerimiz bizi de akibetimizi de kendi hayırlıklarıyla hayr etsin inşallah Rabbim eliyle... Her okuduğumuz beyit kiminin gözlerinde bir kaç kara kelam iken silinir giderken anlar sonra, bizim yüreğimizde kara sevda oldu düştü uygulamaya çalışma çabasında da... <eylemi>işte Kalemim gece ilerlerken cümlelerim tükenir. tam bir seçim ve değişiklik yılı, üst üstelikleri de cabası. bense ümitle korku arasında olmak gereğinin bilincinde olmam gerektiğinin farkında; ama farkındalıkları uygulama konusunda beceriksiz bir çocuk olarak umut kesiyorum bazen ne büyük delalettir ki... dua ile... tıpkı mürekkeble kalem gibiyiz... sen olmazsan yazamıyorum (; halbuki kağıt bulamadığım anlarda telefona sarılıp bişeyler yakaladım bunları Büşe anlatmam lazım dur yazıyım hemen dedim çok kez de...<br />hayat ne büyük koşuşturmaca hayallerine de yer ayıramıyorsun hızıyla, kitaplarına, tefekkürüne... hayırlı geceler olsun efendim gecemiz Nur olsun.Gülsümde telefonla canlı yayın bağlantısı kurarak selam eder sana (: bir sonraki programda görüşmek üzere esen kalın (:<br />p.s. gönlümüzün esas "Fettah"ı <anahtar>El-Fettah olsun her dem dilerim resminize istinaden pek güzel olduğunu söylerken ve Aşk olsun'a istinaden... AŞK olsun, alfabemiz ELİF kaf ve şın olsun efendim... uzun süre bilgisayarımızın ekranını süslemişti bu seçiminiz (;</span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;">"."</span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"><mim></span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-3631191878549439756?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-42307602611234034692008-12-17T20:05:00.000+01:002008-12-17T22:50:15.912+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SUly7xIbwsI/AAAAAAAAABc/ITyMsOQw2tM/s1600-h/nurlu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280878409195176642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 220px; CURSOR: hand; HEIGHT: 180px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/SUly7xIbwsI/AAAAAAAAABc/ITyMsOQw2tM/s320/nurlu.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-family:arial;">“isimler ki büyülüdür“ diye fisidamaya basladi sayfanin ortasinda.En can alici noktasinda.Nefesimi <img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" />tuttum,devam ettim okumaya:<br /><br /><em>Isimler ki büyülüdür/sade büyülü mü/isimler hem de büyücüdür/....<br /></em><br />Isimlerin fitratlara denk olabilecegini duymustum.Tam anlamiyla bu kitapla inandigimi söyleyebilirim.Dogumuna sebeb olanlar,<em>isik olasin/isik tutasin</em> bulundugun yerlere diye koymus olmalilar bu ismi sana.Oldugun yerlere Nur sacasin diye.Hz Ayse gibi olamasan da,fitratinda O’ndan bir seyler barinsin diye.<br /><br />Bu dünyada yansimasiysa her sey bilmedigimiz yerlerin,sen hep o bahsedilen Nur’un yansimasi olmalisin.Isik tutan olmalisin.Nefes veren olmalisin hatta bazen.Hayat olmalisin sen Nun...Bu yüzden Nunsun sen zaten.Kalemi tamamladigin icin.Kalem yalniz,kalem gücsüz.Kalem tek basina yazamaz Nun'suz.<br /><br />Hayat gizli bir gecit yüreklerde.Kasiftik biz,unuttun mu?Duvarlar vardi yikilmasi gereken.Sizdirmak lazimdi bataklilara bir parca isik,bir parca Nur...Bir parca aydinlik lazimdi karanlikta.Yakamozduk biz o denizlerdeki,unuttun mu Nun?<br />Unutmus olamassin.Cünkü sen unutamassin.Unatmadigindan kabuk baglayamiyor yaralarin.Ve aciveriyor sana her bir yakaris,her bir yenilgi.Biliyorum.<br /><br />Yasam,bundan böyle seri bir cinayet artik herkeste.Bogazimizdaki yutkunamadiklarimiz yasamin intihar ipiydi olsa.O ipi cekmek öylesine kolaydi ki.Seytanin isi bu cünkü.Ve sen mutluluktan üflerken kalemine seytan cift mesayi yapar senin üzerinde...Cünkü seytan,inancin verdigi huzurdan korkar.Cürütmek ister onu,eline attigi her sey gibi.Seytan bizimle ugrasmayi sever Nun.Teslimiyetleri reddettirip,teslimiyetin en hain cukuruna itebilmek icin...<br /><br />Sen seytanin atesten gülümsemelerinin yankilanmasina izin verme.Sen dizlerinin üstüne sakin cökme.Sen cökersen,silinir yazilmis siirler.Sen vazgecersen,unutulur kasifler.</span></div><span style="font-family:arial;"><br /><br /><div align="center"><br />Bir Melegin Ölümü.Cok tanidik bir sarki.Cok bilindik bir hikaye.Artik Melek Degilim dediginde inanmadik biz buna.Eslik ettik sadece sarkina.Ama simdi bu sarkiyi söylemek,cinlatir kulaklarimi.Bak yaniyor parmak uclarim.Bir Melek Ölürken...</div><br /><br /><div align="center">Kanatlar saydam bosluklar.Meleklerin kanatlari olmaz asla,bizi kandirdilar.Hayir,melekler ölmez Nun.Ölüyorsa,yine kandirmislardir bizi.Ölüyorlarsa ezber tekrarina düserler.Melekler ölemezler.Kalk ayaga ve söyle Nun.</div></span><div align="center"><span style="font-family:arial;"><br />Sylvie Germain’in de dedigi gibi.Hicbir seyin olmasin Nun.Kitaplarin olsun,kentlerin olsun.Sözcüklere dogru yola cikmalisin artik.Zaman tüm mekanikligiyle bitiriyor onikileri..Hicbir oniki yakin degil bize.Hicbir oniki yetmez bize.Sözcüklerini topla artik Nun.Mor ile yesilin birlestigi bir rüya gör.Ve anlat bana.Satirlara.Cünkü sözcükler ihanet etmezler.Herkes gider,her sey biter.Geriye bir sözcükler bir de Kalem kalir.<br /><br /><em>Yansimalar</em> üfleyecek iki ucu delik sopaya.<em>Dostluk</em> diyecek.Ve sen icinde hissedeceksin,dinle bak.Bu yüzden <em>Ney</em> demisler ona.Sopa olsaydi,gitara böylesi güzel yakisan olmazdi.Sade bir sopa olsaydi,bir dostluk ezgileri böylesine yüregine dokunmazdi.<br />Bizim göz yaslarimiz,iki heceli dökülür.<em>Ha-zan.</em><br />Fasl-i Hazan.<br />Biliriz.Fasl-i Hazan demenin Fasl-i Hüzün oldugunu.</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-family:arial;">Hüznün bir fasil olusunu.<br />Birak sürsün fasillar.Ve dökülsün göz yaslarin.Hece hece aksin.</span></div><br /><div align="center"><span style="font-family:Arial;">Yansimalar boyu.</span><span style="font-family:arial;"><br /><br />Göreceksin,damlalar birikecek oldugun yere.Duyacaksin mürekkebin seni cagirislarini.Ve sarilacaksin kaleme.sözcüklerinle silmek icin tüm kabuslari...</span></div><div align="center"><span style="font-family:Arial;">-.-</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-4230760261123403469?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-20257394021260581232008-12-03T21:28:00.000+01:002008-12-04T00:11:53.625+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STbuLcFbiBI/AAAAAAAAABU/J5x6FnMJRyY/s1600-h/gelphpww5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275665893796055058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STbuLcFbiBI/AAAAAAAAABU/J5x6FnMJRyY/s320/gelphpww5.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><em><strong></strong></em></div><br /><div align="center"><em><strong><span style="color:#993399;">Asla dönmeyeceksin.ben ciglik atacagim,sen duymayacaksin.<br />Bir Kardelen belirecek agac dibinde, görmeyeceksin.Özleyeceksin belki,<br />ama dönmeyeceksin.<br />Kardan adam yalniz devam edecek kar yagdiginda yoluna.Kadini erimis olacak.<br />Kardan da ibaret olsa bir kadin,bir daha dönmeyecegini bildiginden kardan adamini,<br />eriyecktir.Sen bilemeyeceksin.<br /><br />Erken vedalarin son hecesinde belirirdim ben.Sen ilk hecesiymissin meger.<br />Aglamayacagim bu kez.karlar yagacak ugruma.göz yasi yok bu yazgida.<br />Veda var yalnizca.Gidenin arkasindan akan gözyaslari gereksizdir.<br />Varacak yerleri yoksa dokülmeleri sebebsizdir.<br />Ben gecelere üfleycegim mizikamla.Sen duyamayacaksin.<br />Günes dogacak elbet.Ama sen olmayacaksin.Susacak sarkilar.<br />Belki o zaman duyarsin..O zaman anarsin.<br />Ve Günes dogdugu an,eriyecegim ben.<br />Sen göremeyeceksin.<br />Cünkü gideceksin...</span></strong></em><br /></div><div align="center"><strong><em></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em>***</em></strong><br /></div><div align="center"></div><br /><div align="left"><span style="color:#009900;"><em><strong>Sen gittim zannederken...<br />ben erirdim içimin güneşinde..<br />güneş sendin eriyen bendim<br />sen bu kalpte tek bu ruhta ilk<br />ve bu cisimle sondun...<br />senden sonrası..<br />mutlak beyaz bir boşluk oldu önce şekilsizliği tatdım güneşinin hararetiyle...<br />cismim değişti formum farklılaştı varlığını bulunca..<br />aşk aşk ah mine'l aşk...<br />cismimde kalsam sen olamazdım yazgımızın su oluşunun bilincinde<br />gideceğimiz yerde sana kavuşmak için<br />su oldum senden evel<br />gideceğimiz yere gittim ve bekleyişim gelişindir<br />senin sitemlerin ise bilmeyişlerinden...<br />bilme<br />amelimin sevabı kalmaz ki diğer elim görürse..<br />bilme yarım da olsan diğer ve yarim de olsan hatta yaram...<br />bilme niyetimi<br />göstermesinler görmediklerini...<br />bu dünya mecazında kavuşamayışımız<br />Ahirete saklamak niyetimden seni..<br />Ya Vedud... Ey En Çok Sevilen...<br />Sevdir bana sevdiklerini...<br />"Senin sevgini, Seni sevenin sevgisini ve Seni sevmeye beni yaklaştıranın sevgisini bana nasib et"<br />diyedir duam...<br />sen kabul et...<br />Ya Vedud... Ey En Çok Sevilen...<br />Kavuştur en çok sevdiğime Senden sonra...<br />bu bir dua...<br />buyurulduğu üzere içten ve sessiz ve sınırı aşmadan...<br />bu bir dua...<br />yana yakıla yalvara ve mahvola aşkın elinden<br />Ah mine'l aşk... Ya Hüda...<br /><br />"."<br />mim<br />SAna...<br />hayatımdaki SERT SESSİZ HARF<br />imgesiz mazmunsuz hayalsiz sanatsız söyyleyişler getiremem dilime<br />haram !!<br />Ahirete sakladım seni dualarımla</strong><br /><strong>dularımdasın...</strong></em></span></div><br /><div align="center"><strong><em></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em>.</em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em></em></strong></div><br /><div align="center"><strong>(Yaziyi okurken Damien Rice-I remember dinlenmesi önerilir...)</strong></div><div align="center"><strong>kelamü'l Kalem</strong></div><div align="center"><strong><manisalıyız></strong></div><div align="center"><manisalıyız></div><div align="center"><strong><manisalıyız></strong></div><div align="center"><strong><manisalıyız></strong></div><div align="center"><strong>kelamü'n NuN</strong></div><br /><div align="center"><strong>Her hakki Kalem&amp;Nun'da mimlidir..</strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-2025739402126058123?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-77344086670070351742008-12-02T23:56:00.000+01:002008-12-03T00:46:53.621+01:00<div align="center"><em></em> </div><div align="center"><em>Insanların yorumları ne kadar farklı ve bunu görmek ne kadar acıverici.. Bize huzur veren şeyler huzurunu kaçırıyor kimilerinin.. bize anlamlı gelen sözler kimileri için ne kadar da boş ve renkler ve hisler ve kavramlar ve idealler ve inançlar... tümevarımı görebiliyorsun değil mi? esası neyin teşkil ettiğini benim acılarımda... bakışACIlarımız farklı.. bakış açılarım bakış ACIlarım oldu çoğu kez... baktığımda gördüğümle gördüğün farklı göstermek istediğimle görmek istemediğin aynıydı.. kinin hıncın sanki bana değil de... bana üç noktalı cümleler kurdurttun, kafamda bir çok senaryo kurdurttun seni anlamlandırma çabalarımın sonuçsuzluğuydu anlayamadığın kendin üzerinde at yarışlarına girip hepsini kaybedişlerin.. bu kez kendini kazanmaya çalışma sınavında kaybettiğin, ne kadar tesiri var hayatından bilmem, benim... sessiz üç tane nokta olarak gidiyorum hayatından Rabbimin selameti ve hidayetini dilerken üzerine... </em></div><div align="center"><br /><em>en küçüğünden en büyüğüne anlamları, vesileleri ve nedenleri olduğuna sonsuz inandığım bir acı yumağı önümdeki.ben hırçın ve uysal ve gerçekten saf 1 küçük kedi.. sokaklara atılmışlığıyla denize düşen yılana misali bu acıdan yumakla bi sağa bir sola.. Sanki tahtıravallinin üstüne biri oturmuş da bir aşağı bir yukarı savruluşlarda üzerindeki narin, savunmasız, küçük yaprak; yıpranmakta, yırtılmakta, kopmakta,kendinden ayrılmakta ve onu oluşturan damarları zahiri yeşillerinden... ve gelen sonbaharla beraber yeşiller önce kızıla ardından sarıya çalacak bu evvelden hoşa giden kızıllık bir soluşa gebe aslında sarı yaprak tenasübünde... yaptığımız masum atılımlar bir kelebeğin kanat çırpışının dünyanın herhangi bir yerinde fırtınaya yol açışı gibi günümüzde... herkes bir şey ararken kendi bulduğunuzun ona ağır gelişi ile bu dünya denizinde ayağına bağladığı taş olabilir sizi göğe uçan kanadınız olabilirken o buluş.. bu bir veda mektubuydu açık ve de seçik ve serimi düğümü sonucu aşikar bir öykü barındıran... hayat hikayemde varlığın serimimde değil düğümümdeydi onu kördüğüm eden... sonucuma seni yazmayacağım. kalemimin arkasındaki silgimle sildim seni tam da 1 kalemde... ben senin sabır taşın değildim hem o da taştı... kırılırdı... çok kırıldım depremlerinde.. onu atlattım baş edemedim artçı depremlerinle... büyüğünü sindirip küçüğünde yıldım hoş gör...</em></div><div align="center"><em></em></div><div align="center"><em>her insanın affedilmeye ihtiyacı vardır !! kinayesinde telmihane bir kelam etsin kalemim bu okuyamayacağın satırların eşliğinde sana.... o da taştı oda taştı bu oda taştı bana sabırlarım taşarken yavaş yavaş volkan edasıyla koca şehrin gökyüzü kıpkızıl artık saçlarım misal.. öfkeme yenilmeyeceğim, kendime yenilmeyeceğim, nefsime yenilmeyeceğim... sen hoşça kalacaksın arayışlarında benden uzakken.. mümkünse uzakken...<br />beni arayışına ne fener ne durak ne barınak ne bulacak etmeden uzakken.. upuzak... ve bir yol ayrılır; zaten bir şamanlık vardı bu işte.. yol, uzak şimdi; mümkünse upuzak...</em></div><div align="center"><em>serseri ve soytarı bir.. ben, sakinliği istedim... illa bir ses olacaksa hayatımızda bu sessizliğin bilinciyle olmalıydı ikrara hürmetten, anlamsızlığa değil...</em></div><div align="center"><em>sessizim şimdi ikrardan...</em></div><div align="center"><em>eyvallah</em></div><div align="center"><em>"."</em></div><div align="center"><em>mim</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7734408667007035174?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-88077656429306411512008-12-02T23:10:00.000+01:002008-12-02T23:56:11.922+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STW5RvJSL8I/AAAAAAAAABI/l-GyDizOByA/s1600-h/8913491371c67jvkmg9121wwi2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275326252898725826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 319px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STW5RvJSL8I/AAAAAAAAABI/l-GyDizOByA/s320/8913491371c67jvkmg9121wwi2.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">Uzun zamanlardan sonra ilk kez bir Zenci kisiliginin selaminda duydum samimiyeti.Bilir misin Nun;buralarda insani sessizligi ile icine gomebilecek sokaklar var.Ve yüzünü tirmalayan donuk bakislar.<br />Oysa benim kulaklarima birinin ölüm izinleri cinliyordu.<em>Let me die</em> dedikce cildiriyordu düsüncelerim.Bir insanin ölmesine nasil izin verilir ki?<br /><br />Önce dudagina takilan gülümsemeyi görüp sasirdim,tanisiyor muyduk?sanmiyorum.Sesini kistigim an isittim selami.Ve o an gordum samimiyetin gercek anlamini.Ve iste aslinda tam da buydu aranilan/aradigimiz.Hic de zor degildi gülümseyebilmek.Ilk defa böylesine yüregimde hissettim Allah’in selamini.Zorunda oldugu icin degil,istedigi icin.Sanirim gercekten hissedebiligi icin.<br />Eksik bir sey mi var diye sorup duruyordum kendime Ezgi’nin Günlügü ile beraber;cevap tez geldi icimden..<em>Keske eksik olanlar tek bir seyden ibaret olsaydi.<br /></em><br />Aradan cok zaman gecmedi,otobüs geldi.Kapidan seke seke girdim iceri.Icimde limuzine biniyormusum edasi.Sesimde baharlar...<br />Suratima bile bakmayan söfere en icten merhabalar...<br /><br />Cevap alamasam bile ehemmiyeti yoktu zira tüm bildiklerim yenilenmisti ve hic tanimadigim halde beni duru samimiyetle tanistiran zencinin selamini tasiyordum o gün.<br />Ve bugüne kadar bu yabanci dil,hic böylesi güzel gelmemisti kulagima,böylesi istekli dökülmemisti dudaklarimdan.<br /><br />Buralarda aslinda yalnizsin Nun.Ve cogunlukla ayni sarki dolanir diline.Karanlik bir gecede,icindeki nesenin ölümüne sahid olacakken baslarsin söylemeye;<br /><em><br />Bu kente yalnizlik cöktügü zaman,<br />uykusunda bir kus ölür ecelsiz.<br />Alip da basini gitmek istersin,<br />karanlik sokaklar kör sagir dilsiz.</em><br /><br />Sönük sokak lambalarinin altinda göz yaslarina izin verebilirsin ve sobeletebilirsin kendini karamsarliga.Kendi ic sesini her daim duyabilecek kadar sessizlige büründügün icin,baska sarkilarin senden ölüm izni istemelerini bile dinleyebilir,en can alici yerinde yüreginin hopladigina sahidlik edebilirsin.<br /><br /><br />Fakat icten bir tebessümle de isinabilir icin.Kisa bir selamlasma sonrasinda da mutlu olabilirsin.<br />Zaman asimina ugradiktan sonraysa gülersin kendine cokca,gecmisten devsirmelerle o anki hallerine.Cünkü buralarda yalnizsindir ve üsürsün cogunlukla.Ve bir zencinin kardesligini degismessin o an,baska hicbir duyguya.<br />Ve aglarken bulabilirsin kendini yine sokak lambalarinin altlarinda.<br /><br />Peki sen Nun?Gozyaslarina izin verdin mi,sokak bitimlerindeki lambalarinin altinda parildamalari icin?<br /><em>O anlarda neseli olacak kadar cesur olabildin mi?</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-8807765642930641151?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-59238234883378768582008-11-28T22:47:00.000+01:002008-11-28T23:43:54.860+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STBuQDOzjAI/AAAAAAAAABA/dalPSVuYz7o/s1600-h/adszqf1kk1.png"><span style="font-family:lucida grande;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273836385675217922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 265px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STBuQDOzjAI/AAAAAAAAABA/dalPSVuYz7o/s320/adszqf1kk1.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:lucida grande;"><br /></span><div><span style="font-family:lucida grande;"><span style="color:#009900;"><strong><em>Bir şey vardı tutuyordu beni burada ve birçok ben gibi şeyi tutuyordu..Birbirine <img class="gl_color_fg" alt="Metin Rengi" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" border="0" />öyle bir bağlıyordu ki,anlamlandıramadıklarım hayatımın anlamı oluyordu... Sanki bir gezegen vardı çekim kuvveti sonsuz,biz milyonlarca zerre sadece dönüyorduk etrafında onun uydusu bile olmaktan aciz birer toz kümesi olarak mum etrafındaki pervane böcekleri gibi,onun önce ışığının sonra ısısının varlığına şahid oluyorduk... Ilerisi de vardı;ne olduğuna şahid olmak... Bunun için ne gerekiyordu? bir şeyin ne olduğunu bilmek için o mu olmalı? O çekim kuvvetiyse bizi bir arada tutan zerre, o küll ise biz neyiz?</em></strong><br /></span><br /><em><span style="color:#993399;">Oysa bir dunya kurabilirdim kendime yildizlardan ve kucuk dunyamin tek imparatoru ben olabilirdim... gunese savururdum kulleri ve tozlardan bulutlarla kisa metrajli bir film cekebilirdim.. Cunku biz sahit tutulduk varliga ve bilmemiz gerekliydi herbir hucrenin anlamini... Ve etrafimizdaki kucuk imparatorluklari.</span></em></span></div><br /><p><span style="font-family:lucida grande;"><em><span style="color:#009900;"><strong>Nasıl ki bir beden birçok hücreden oluşuyorsa, biz o küllün zerreleri olarak da koca bir cemal-i tecellinin birer hücresiydik ve nasıl ki bir kanser önce bir hücreden başlar yayılırsa yayılmasın diye dünyevi kanser maddiyat-ı maraz öyle antikorlar üretmeliydik</strong>!</span></em> </span></p><br /><div><span style="font-family:lucida grande;"><br /></span></div><div><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-family:lucida grande;"><span style="color:#993399;"><em>Ve antikorlardan pamuk zincirler yapmaliydik maddiyatin önüne. pamuktan zincir olmaliydi; cünkü göz görürdü sadece onu,ruh ve kalp bilirdi uc boyutunu. Ve kalmasi icin zorlayamazdik inadina ölümler haykirani... Bileklerine kelepceler takamazdik bedeni terk etmek isteyen bir ruhun. Coktan sürgüsünü cekmisse gönül, acmak mümkün olmazdi. Ama biz mutlu olurduk kendi dünyalarimizda. Ve tozlar karismazdi birbirine, bilirlerdi ait olduklari yerleri..</em> </span><br /></span></span><strong><br /><span style="font-family:lucida grande;"><span style="color:#009900;"><em>Önce dünya denilen o pis nefiste.. Sonra bedende ve göğüs kafesinde.. Sonra kanlara bulanmış ve olanca kesretindeki gönül kuşunda işte bu kafese çarptıkça kanatlarını kanatan daha da kesrete daha da maddeye bulanan... Kimi kuşlardı bu kanların içinde kan kokusundan bayılan kalan gözlerini kan bürüyen kanatlarına uçmamacasına yapışan aslında onları masum beyaz güvercinlikten ve özgür serçelerden ayıran... Aslında onlardı bu kan çukurunda kalmak için kendilerini zorlayan daha da kanadıkça yaralarını sarma yolunu bulamadıkça ondan kaçtıkça,aslında onlardı bu battıkları kan çukurlarında kendiliklerini kaybetmekle benliksiz ölümlere koşan.Aslında onlardı bileklerine kelepçe takan bu yapışkanlıkları özgür uçuşlarının maniliğinde yine gözün göreceği sadece ruh ve kalbin bileceği 3 boyutunu kelepçeleri olan</em>.</span><br /></span></strong><br /><span style="font-family:lucida grande;"><em><span style="color:#993399;">Ve yasamakti yine de oyle veya böyle nefes alabiliyorsan.Sarabin rengi sanmakti gögüs kafesindeki kani.Ve dans etmekti iyileri kötülerden ayirabilmek icin.Yine de erdem sayilirdi bir dilencinin el acisi "Allah rizasi icin".. Kelepceler gecirmek isterdi onlar naif kahkahalarla yildizlarin ceper ettigi dünyamiza.ve antikorlar cikardi ortaya.Kiskanirlardi muhakkak nefes alip verebilmeyi erdem sanan bizleri.<br /></span></em><br /></span><strong><em><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;">Ve mikrop olmasa antikor olmazdı velhasıl..Tezatı olmasa kötü ola, iyi olani -diğer tezatını- göremezdi göz..<br />Mim "."</span></em></strong></div><div><strong><em><span style="font-family:lucida grande;color:#009900;">her hakkı geceye aittir ve gecenin Sahibi sabahın Malikine.</span></em></strong></div><br /><div><strong></strong><br /><span style="font-family:lucida grande;"><strong>.</strong> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-5923823488337876858?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-72224958222613072662008-11-28T22:02:00.000+01:002008-11-28T22:15:07.371+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STBfO6yTSZI/AAAAAAAAAA4/9TK3SRN6wQc/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273819873553893778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 292px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STBfO6yTSZI/AAAAAAAAAA4/9TK3SRN6wQc/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div align="center">hayatımda ağlamadım filmlerde... Katıla katıla güldüm titaniklerde.. Bir amaca hizmet etmeliydiler bi hevese değil.. Bir ideaları bir yoğunlukları olmalıydı !! adımlar boşa, boşluğa, birer karadeliğe atılmamalıydı beraberindeki bedeni de sürükleyerek... Ve öyle bir cümle duydum ki... Önceki günümle sonraki günüm değişti.. "baba, insanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü..??" dedi ufacık bir çocuk, derinliklerinden gelen çığlığı şirin bir ses olarak dışarı duyurmaya yarayan karadeliğinden.. her kara delik... kötü şeylere sürüklemez.. miş :) ve bu katıla katıla bu kez ağladığım bir filmden hayata br replikti hayalden... babam ve oğlumdu... babam.. oğlum..<br />insanlar.... düşünmeyen, sorgulamayan, farketmeyen, farkedEmeyen, görmeyen, görEmeyen insanlar... biz ne kadar görüyoruz... belki açılan kapı aralığının o belli belirsiz ışığı gördüğümüz; ama o bile gözlerimizi kamaştırıyor... neden sırtları bu kapıya dönük cisimleri biraz sesle, biraz gürültüyle, biraz biraz.. çabayla yüzleri dönük yapamayalım ki.. kim bilir belki önce yüzlerini dönünce utançtan, nefretten, bakmaya tahammülsüzlükten, algılayamayıştan, korkudan.... önlerine eğeceklerdir kendi sebeblerince.. yüzlerini... ama onları yüzlerini döndürmeye iten içsel kuvvetleri <ki>onları, yüzlerini aşk ile sevda ile içsel bir huzur ile O'na baktırtacaktır...gördürtecektir... inşallah (;<br /><br />ve bir Pentagram şarkısı söyleyedurur kendini kulaklığımdan olanca şiddetiyle ben amerikalardan meksika sınırlarına koşarken....<br /><br /><br />Dünkü aklın bugün yetmez<br />Yarın bambaşka bir dünya<br />Bir sen var, o hiç değişmez<br />Gerçeklerin hep farkında<br />Yol yakınken düşün biraz<br />Bir nesildik beraberce<br />Bir Adım git bir<br />Adım gel<br />Kaç yıl kaldı önümüzde<br />Gör artık, gör artık anla<br />Ölümlü, ölümlü bu dünya.<br />Gör artık, gör artık anla<br />Ölümlü, ölümlü bu dünya<br />Düşman olmak mertlik değil<br />Korkaklığın iradesi<br />Kurnazlık marifet değil<br />Aptalların tesellisi<br />Pişmanlığa tercih etme<br />Geçmişteki hataları<br />Yalnız göz yaşların yıkar<br />Ruhundaki günahları<br />Gör artık, gör artık anla<br />Ölümlü, ölümlü bu dünya.<br />Gör artık, gör artık anla<br />Savaşma artık hayatla<br />Çok yoruldun dinlen biraz<br />Misafirsin bu alemde<br />Etrafını seyret biraz<br />Fazla kalmazsın belkide<br />Doğru-yanlış, gerçek-yalan<br />Fark etmiyor aslında<br />Dünya döner, geçer zaman<br />Hiç bir şey kalmaz ardında<br />Gör artık, gör artık anla<br />Ölümlü, ölümlü bu dünya<br />Gör artık, gör artık anla<br />Ölümlü, ölümlü bu dünya<br /><br />Pentagramın sert tınılarıyla sert ve beyne dan dan vuran bu sözler ne kadar da uyumlu 1er 2li tamamlayıcı gibi, hayatın tamamlayıcısı hayallerimi yontarken gece...<br />insanlık kör kalemim !! insanlık karanlığında hapsolmuş, kanatları kırılmış, kara kara gölgelere yamanmış, onları kanatlarına tamirci sanmış birer ölü güvercin.. gözleri ondan yok, gözleri ondan karanlık.karanlığı gördükçe de içi karanlık kalemim.. insanlık ondan kör !! gözleri millenmişçesine... insanlık ondan kör işte... düşünmedikçe, karanlık onu yuttukça kör !!<br />. insanlık sağır kalemim !! günlük işlerinin iğrenç çığlıkları, sabah namazına kalkamayıp saati ileri attığımızda ve öğlen olup uyandığımızda şeytanın seviç çığlıklarını duymuşçasına sağır etmiş bizi... insanlık ondan sağır kalemim.. insanlık ondan sağır !! kulakları delinmişçesine.. içine kara kara şeyler dökülmüşçesine.. insanlık ondan sağır işte... düşünmedikçe, karanlık içine girdikçe sağır !!<br />insanlık, neden ben? neden başıma geldi? neden ben yaşadım? neden hep bana oluyor? neden neden neden...??? karmaşasında çünkü... insanlık algılayışsal eksikliklerde...<br /></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">bir Kelamullahta buyurulur<br /><br />(Bakara suresi, 216ncı ayet)<br />"Olabilir ki siz, bir şeyden hoşlanmazsınız; oysa ki o sizin için bir hayırdır. Yine olabilir ki, siz bir şeyi seversiniz, oysaki o sizin için bir kötülüktür. Allah bilir, siz bilmezsiniz.”<br /><br /><br />ve şöyle der Pentagram bir şarkısında yine gece yontarken hayallerimi daha da sertleşir yontu darbeleri şarkımın çağrısıyla...</div><br /><div align="center"><br />Bu alemi gören sensin<br />Yok gözünde perde senin<br />Bu alemi gören sensin<br />Veysel neden aklın ermez<br />Uzun kısa dilin durmaz<br />Eller tutmaz,gözler görmez<br />Bu acayip sırda senin<br />Bu alemi gören sensin<br /><br />Aşık Veyselden uyarlama bir şarkıdır gecemi delen hayal eden....<br /><br />dünyayı temizlemek... hayaller hayatları var kılıyor.. hayallerim varlığıma vücud oluyor, hayallerim 1 oluyor yarımken.. (;<br />biz büyüdük ve kirlendi dünya değil söylenecek olan yüzü döndükçe kapıya, O'na ve içi döndükçe kendine, huzura...<br />kendi şarkılarını söyleyecekler yorumlarını katarak, gözlerini açarak, kulaklarını açarak.. tek düze olmayarak, içsel, içlerinden geldiği gibi ((;<br />duvarlar... duvar var !!<br />bir şehir burası duvarla bölünmüş.. içinde 2 tarafın baskısından bir delik oluşmuş bir duvarla bölünmüş 1 şehir... yaşam alanı ortak.. o duvar yıkılacak, bu taraftan o tarafa esen rüzgarlar o tarafın gözünü açarken, kulağını duyar ederken, beynini düşünür ve mümkünse elini yazar... ve duvar yıkılır insanlar kardeşçe yaşarken, tüm taşlar o karadeliklere birer birer sürüklenirken.. bu kez cismaniyyet-i nasdan uzak... sadece taşlara hedefli... taşlar böyle düşünmeyen beyinlere hedefti !! tüm insanlık kardeşti !!<br />en büyük başkaldırım içsel düşünüşüm.. bunları uygulama yolundaki düşüm... düşe kalka büyüyecek bu çocuk düşleri var !! düşecek elbet; ama kalkacak evvel sonra yürüyecek sonra koşacak; sonra insanlar kalkacak, yürüyecek, koşacak "kardeşçe"... !!<br />hayatımızın öznesi biz olacağız, yüklemi eylemlerimiz, yer tamlayıcısı yaşadığımız gezegen, zaman zarfı başlangıcen içinde bulunduğumuz zaman; yürümesi ve ilerlemesi için gelecek olacak..<br />ama cümleyi yazan eli görecek cüz bilecek Küllünü...<br />siyah mürekkebimizle siyah kelamlar "düş"ecek kalemlerimizden !!karanlıklara karanlıkça; ama içindeki nuru görmüş zulumatlar ülkesine düşmüş İskenderce Hızırca İlyasca...<br />hayatı tezatların oluşturduğunun bilincinde hayallerinin teşekkülünde bir müteşekkil olarak...<br />yaz kalemim mürekkebin bitmesin insanlık var oldukça....<br />kalem ve nun aşkına...<br />ve mim der nun "."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-7222495822261307266?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-37444864199401337322008-11-28T20:03:00.000+01:002008-11-28T20:26:50.591+01:00<div align="center">Bana insanligi anlatsana biraz.Ve mor halkalar ciz su yuzeyinde.Semalar halinde.Göster bana mürekkebinle kromozomlara bulasan mikroplari.Sence temizleyebilir miyiz dünyayi?</div><div align="center">Yasamin amacini ogrenme dersinde takilip kaldik Nun.Sarkilar sakidi kulagimiza ve gercekten *<em>biz büyüdük kirlendi dünya.</em>Her nesil söyleyecek mi ayni sarkiyi?</div><div align="center">Ve bizler bedenlerimizdeki bu saydam facalardan kurtulabilecek miyiz günün birinde?Etiketlemisiz dunyaya her geleni.O korkunc sekillerden kurtulabilecek miyiz günün birinde?</div><div align="center">Biliyor musun Nun,hala insanlar anlamiyor neden kendimi onlarin arasina katamadigimi.Söylesene,yeter! diyebilmek icin bu gittikce büyüyen kara delige,hayatimizda yapip yapabilecegimiz bir baskaldirimiz olacak mi?</div><br /><div align="center">Yoksa bizim de **<em>hayatimizin öznesi olma hakkimiz elimizden mi alinacak ?</em></div><em></em><br /><div align="center"><strong>Simdi anlat bana Nun.Siyah mürekkebinle kelamlar savur satirlara ve haykir.</strong></div><div align="center"><strong>Mor halkalarla.</strong></div><strong></strong><br /><strong>---------------------------------------------------------------------------------</strong><br /><div align="center"><strong>*Y</strong>eni Türkü-Telli isimli sarkisinin Murathan Mungan imzali sözü.</div><div align="center">**Theador Wiesengrund Adorno düsünürünün; "Hayatimizin öznesi olma hakkimiz elimizden aliniyor" aforizmasi.</div><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-3744486419940133732?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8172180989590387488.post-51006383295579910652008-11-28T19:42:00.000+01:002008-11-28T19:51:23.874+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STA9Y0idwEI/AAAAAAAAAAM/wLp4n6Mq2bU/s1600-h/kalem(1).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273782660280205378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yesShEkl3Wc/STA9Y0idwEI/AAAAAAAAAAM/wLp4n6Mq2bU/s320/kalem(1).jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Kalem buyurdu önce;</div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">Ruzgar,yagmur,kar olmali..Kasirgalara kavusmali yapraklar,olabildigince ucmali.Yasamin sirri dokulmeli gokten..Uc kere degil.Uc elmanin sahibi sadece uc kisi olmamali.Duvar.Delik.Karanlik.Kara.Satir.Duvar buyumeyecek artik,bosluk.Simdi dehlizlerde yeni bir soluk.Kundakta bir cocuk,dilde bahari getiren ruzgarlar.Gor bak neler fisildayacaklar.Ustelik her sey herkes icin.Halka acik tüm yenilikler.Her sey bizim icin..</div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">Nun ekledi;</div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">amerikalardan Meksika Sınırlarına kaçtık hep dışardan içeri sığındık sakin limanalarda sokulduk kendimize zulmetlerden nurlara oldu yolculuğumuz durmuştuk soluklanıyorduk zulmetlerin kovalamacasında yeşil durağımizda bir el uzandı uzaklardan buralara "hep beraber herkes için" yeter aldığımız soluk biraz da yolda kalan gemilere soluk olsun bizimkisi sade kendimize değil dilde olsun düşünceler "dil" <gönül>ordan kaleme aksın yazılsın çizilsin sayfalar boyu bitler kilobaytlar boyu wordpedler boyu okunsun gönlü olanlar gönlü olacaklar boyu doğsun çocuk doğar doğmaz yazsın Kuran-ı Kerimde buyulduğu üzre Kalem ve Nun... İkra Bismi İsmike Rabbihi... </div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">Ve iste simdi yeni bir ses,yeni bir ruh dehlizlerde..ikinin mükemmel birligi...</div><br /><div align="center">Mütemmim Cüz misali...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8172180989590387488-5100638329557991065?l=kalemvenun.blogspot.com' alt='' /></div>Kalem Ve Nun ...http://www.blogger.com/profile/18071036732823653227noreply@blogger.com2